Laban het allerliefste spookje – Lilla Spöket Laban: Världens Snällaste Spöke (2009)

Regie: Per Åhlin, Karin Nilsson | 45 minuten | animatie, familie

Voor wie kinderen in de doelgroep heeft (peuters en kleuters) is een nieuwe film van Laban een leuke verrassing en een uitstekende reden om je kroost te trakteren op een cultureel uitje. De kinderen die voor de eerste twee films nog te klein waren, kunnen moeiteloos instappen: de verhalen zijn zo eenvoudig, dat voorkennis helemaal niet nodig is.  Toch maar even voorstellen: Laban is een spookje, dat samen met zijn vader, moeder en zusje Labolina op het mooie kasteel Goedemorgenzon woont. In dit kasteel woont ook Prins Bas, samen met de koning en de koningin en het hondje Rufus.

Laban is een bijzonder spookje: niet alleen is Prins Bas zijn beste vriendje, wat natuurlijk al heel eigenaardig is, maar Laban is eigenlijk ook te bang om te spoken. In de eerste twee films zagen we al dat hij daar moeite mee heeft, zijn zusje kan immers spoken als de beste en Laban vindt het vervelend dat hij zo’n bangerik is. Maar in feite is Laban heel gelukkig, hij speelt graag met Labolina en Prins Bas en al zijn avonturen lopen heel goed af.

In de derde film, die met 45 minuten weer precies lang genoeg is, komen we Laban weer in zes verschillende korte verhaaltjes tegen. In het eerste verhaaltje heeft de familie chocoladekoekjes gebakken. Mmm… maar jammer genoeg mogen ze deze pas na het middageten opeten. Moeder stopt ze in de voorraadkast. Wat Laban ook doet, hij kan alleen maar aan die overheerlijke koekjes denken. Is hij de enige die de verleiding niet kan weerstaan om er van te snoepen?

In het tweede verhaaltje proberen Laban, Labolina en Prins Bas een picknick te houden, maar een wolkje zit hen dwars. Laban weet het probleem inventief op te lossen. In het derde verhaal wordt aandacht geschonken aan het fenomeen “schaduw”. Laban krijgt ruzie met zijn schaduw, omdat hij hem beledigt! Maar ook dit verhaaltje krijgt een goed einde. In het vierde filmpje zijn Laban en Labolina erg ondeugend als ze met mama’s toververf gaan schilderen. In het filmpje daarna ontdekken Laban en Prins Bas een babyvleermuisje. Hoewel ze het goed verzorgen, merken ze dat een baby het liefst bij zijn of haar papa of mama is. In het laatste verhaaltje komt de oom van Laban op bezoek. Laban ontdekt dat zelfs een superspook als zijn oom ergens bang voor kan zijn.  De tekenfilmstijl is nog steeds een lust voor het oog en zal kleine kinderen zeker aanspreken. Het is of je een prentenboek ziet dat door magie tot leven is gekomen. Dit wordt versterkt door de achtergrond. Niet veel detail om kinderen af te leiden, maar simpel en effectief. Na het zien van deze film kun je echt maar een ding concluderen: Laban is écht het allerliefste spookje van de hele wereld.

Monica Meijer