Lady Chatterley (2006)

Regie: Pascale Ferran | 158 minuten | romantiek | Acteurs: Marina Hands, Jean-Louis Coulloc’h, Hyppolyte Girardot, Hélène Alexandris, Hélène Fillières,  Bernard Verley, Sava Lolov, Jean-Baptiste Montagut, Michel Vincent, Christelle Hes, Joël Vandael, Jacques De Bock, Ninon Brétécher, Anne Benoît, Jean-Baptiste de Laubier

Hét bekende boek van D.H. Lawrence is ‘Lady Chatterley’s Lover’. Dat verhaal deed in het o zo puriteinse Engeland destijds veel stof opwaaien. Het werd beschouwd als obsceen en bijna pornografisch. Met de huidige opvattingen over seks en de mate waarin seksualiteit in alle aspecten van de maatschappij nadrukkelijk aanwezig is, zijn de meningen over dat wat als obsceen wordt betiteld geheel gewijzigd. Is dit dan de zoveelste literatuurverfilming waar we niet meer warm of koud van worden?

Laten we die vraag meteen beantwoorden: van deze film krijgen we een heel warm gevoel, maar dan uitsluitend om zijn cinematografische verdiensten. Het is een magistrale love story geworden over een gepassioneerde liefde tussen Lady Chatterley (Marina Hands) en de jachtopzichter Parkin (een sterke acteerprestatie van Jean-Louis Coulloc’h). Parkin woont in een eenvoudig huisje op het imposante en uitgestrekte landgoed van Lady Chatterley en haar man Clifford (knappe vertolking door Hippolyte Girardot).

D.H. Lawrence schreef destijds drie versies van zijn befaamde boek en het is de tweede versie die nu verfilmd is. In die tweede versie ligt de nadruk in het verhaal veel meer op de natuur en is de invulling van de karakters en personages totaal anders. Lady (Conny) Chatterley is niet zo’n mondaine vrouw en haar huwelijksperikelen zijn het gevolg van het feit dat haar man verlamd is.

Pikant in deze film is eerder het gegeven dat deze zo honderd procent Engelse geschiedenis nu verfilmd is door een Franse regisseur (Pascale Ferran) en geheel Frans is gesproken. Is dit een nadeel voor de sfeer en toonzetting? Absoluut niet, deze film en de wijze van vertolking is absolute topklasse en werd in Frankrijk terecht onderscheiden met 5 Césars voor beste film, scenario, actrice, cinematografie en kostuums.

Marina Hands vertolkt de rol van Lady Chatterley op magistrale wijze. Zij komt in het verhaal langzaam tot volle bloei in de ontdekking van haar seksualiteit. Haar echtgenoot Clifford is in de Eerste Wereldoorlog verlamd geraakt en kan haar geen seksuele relatie bieden. Hij stort zich op de zorg voor zijn mijnen en in beschaafde en intellectuele gesprekken met vrienden. Zijn vrouw kwijnt hierdoor in haar puur verzorgende rol langzaam weg en maakt lange wandelingen over het landgoed. Tijdens een wandeling stuit zij op een hut die door jachtopzichter Parkin wordt gebruikt.

Zij vindt hem wel een aardige, zij het wat norse man, en vindt het een prettige plek om in de natuur te zijn. Zij wandelt in de volgende dagen nog vrijwel dagelijks naar het huisje en voelt zich tot Parkin aangetrokken, zonder dat dit uitgesproken wordt. Heel geleidelijk verandert haar bijna slapende bestaan naar dat van een vrouw die seksuele gevoelens ontdekt en uiteindelijk een passie voor een andere man ontwikkelt.

De spanning wordt daarbij prachtig subtiel opgebouwd en uitgebeeld in sfeervolle beelden. Parkin is een zwijgzame, in zichzelf gekeerde man, zijn vrouw heeft hem voor een ander in de steek gelaten. Parkin voelt de onderhuidse spanning in de situatie wel goed aan. Hun gevoelens voor elkaar, in feite een bijna onmogelijke liefde, zijn gevoelvol vormgegeven. Langzaam, maar onvermijdelijk, bereiken hun ontluikende gevoelens een letterlijk hoogtepunt. De in aanvang op seksuele aantrekkingskracht gebaseerde gevoelens gaan geleidelijk over naar een diepe en alles consumerende amour fou voor elkaar.

Het gehele verhaal is uitgewerkt in prachtige kleuren met een uiterst zorgvuldige opbouw. De gebeurtenissen zijn volkomen natuurlijk en geloofwaardig en bijna vanzelfsprekend. Het is mooi om te zien hoe de lompe en norse Parkin de elegante en verfijnde Lady Chatterley toch met alle égards behandelt, zij heeft een verfrissende naïviteit en is als een ontluikende bloem. De seksualiteit in het verhaal is volop aanwezig, maar op een pure en bijzonder smaakvolle wijze geïncorporeerd. De film kent veel schitterende scènes waarin Lady Chatterley met een steeds verder opbouwende spanning Parkin bezoekt, samen met hem bloot voor het haardvuur zit of gelukzalig en bevrijd van alles door de regen danst, waarna zij elkaar liefdevol beminnen. Marina Hands beschikt over een uitermate expressief gezicht, terwijl de gestalte van Jean-Louis Coullo’ch perfect bij zijn rol past.

De regisseur is er in geslaagd een smaakvolle en cinematografisch artistieke film te maken. Alle details hebben de aandacht gekregen die zij verdienen. Ook de opnamen van de natuur en de invloeden van de wisselende jaargetijden met hun specifieke kleurpracht en het effect op het gedrag van Lady Chatterley en Parkin zijn van hoog niveau. De verhaallijn is in hoge mate geloofwaardig, de natuur schitterend, de liefde gepassioneerd en uiterst gevoelvol vastgelegd. De spanningsboog van het vurig naar elkaar verlangen wordt magistraal opgebouwd. De passie is hevig, het vuur zit in het bloed. Nergens wordt het larmoyant. Bijzonder is dat in deze liefdesgeschiedenis geen enkel moment een echt conflict ontstaat.

Intiem en ingenieus verfilmd, een magistrale ontdekkingsreis door sluimerende gevoelens en ontluikende passie. Een tedere love story die een eeuwige waarheid, de liefde, gloedvol uitbeeldt.

Rob Veerman