Lantana (2001)

Regie: Ray Lawrence | 115 minuten | drama, thriller | Acteurs: Anthony LaPaglia, Rachael Blake, Kerry Armstrong, Manu Bennett, Melissa Martinez, Owen McKenna, Nicholas Cooper, Marc Dwyer, Puven Pather, Lionel Tozer, Glenn Suter, Leah Purcell, Barbara Hershey, Geoffrey Rush, Ashley Fitzgerald, Vince Colosimo, Daniella Farinacci, Keira Wingate, Peter Phelps, Russell Dykstra, Glenn Robbins, Gabriella Maselli

‘Lantana’ is niet zomaar vernoemd naar de gelijknamige plant: als een kluwen in elkaar gegroeide takken lopen de verhaallijnen in elkaar over en door elkaar heen. Ook de broeierige setting van Sydney en buitenwijken samen met delen onvervalst Australisch bushland is ideaal voor de tegelijkertijd lome alsmede oververhitte personages en onderlinge spanningen.

Meerdere verhaallijnen op zich zijn niets nieuws, maar in ‘Lantana’ is aan het dramatische plot ook een thrillerelement toegevoegd, wat de nodige spanning met zich meebrengt en de menselijke relaties in een ander daglicht zet. Hierdoor krijgt de film een fijne gelaagdheid over zich, waardoor de verschillende plotten nog lang zullen nagonzen. In de film als geheel, en binnen het detectivedeel in het bijzonder wordt treurig maar reëel in beeld gebracht hoe paranoia en wantrouwen kunnen leiden tot iets nog erger dan het in eerste instantie gevreesde.

Het eerste deel van de film is niet flitsend snel of vol actie, maar toch zeer de moeite waard, wat vooral komt door de uitstekende acteerprestaties van eigenlijk alle acteurs. Vooral Anthony LaPaglia als Leon Zat weet de kijker aan zich te binden ondanks zijn twijfelachtig handelen. Ook Rachael Blake speelt als de eenzame Jane overtuigend en weet net als LaPaglia bij te dragen aan een menselijk personage met twijfels en tegenstrijdigheden. Dit staat in mooi contrast met de saaie wereld van totale duidelijkheid en gebrek aan enige twijfel of inconsequentie die we vaak voorgeschoteld krijgen in meer mainstream cinema.

Ook origineel en wars van vals sentiment is het einde, of eigenlijk alle eindes – iedere verhaallijn heeft zo zijn eigen afsluiting – want niet iedereen komt er even goed vanaf. Net als in het ‘echte’ leven heeft de een het geluk een liefde te (her)ontdekken, terwijl de ander alleen achterblijft in bittere ellende. Eerlijk is het niet, maar wel oprecht en geloofwaardig. Zijn de toevalligheden en samenkomsten misschien soms wat vergezocht? Ja, maar maakt het echt iets uit? Het is en blijft film, en in ‘Lantana’ zijn de wetten van de cinema optimaal aangewend om tot een verrassende en ontroerende film te komen.

Ruby Sanders