Le successeur (2023)

Recensie Le successeur CinemagazineRegie: Xavier Legrand | 107 minuten | drama | Acteurs: Marc-André Grondin, Yves Jacques, Laetitia Isambert-Denis, Anne-Élisabeth Bossé, Blandine Bury, Vincent Leclerc, Louis Champagne, Mireille Naggar, Marie-France Lambert, Thierry Harcourt, Florence Janas, Anne Loiret, Sarah Desjeunes Rico, Ted Pluviose, Jin Xuan Mao, Cindy Doutres, Nine d’Urso

Het uitgangspunt van ‘Le successeur’ lijkt vergezocht: Parijse modeontwerper volgt een overleden voorganger op bij het modehuis, en krijgt vervolgens hartklachten. Daarna sterft zijn in Canada woonachtige vader, waardoor hij spoorslags naar Montréal moet afreizen. Deze Ellias Barnès (Grondin) had al tijden geen contact meer met de vader, maar is de enige nabestaande. Eenmaal aangekomen moet Ellias zijn weg zien te vinden in het lege huis, en doet daarbij een schokkende ontdekking.

Wij fronsten een paar keer de wenkbrauwen, en het woord ‘effectbejag’ ging door het hoofd, maar de film van Xavier Legrand (‘Jusqu’à la garde’) wordt door ‘Variety’ omschreven als spannende psychologische thriller. En we blijven kijken, want ‘Le successeur’ houdt je vast. Dat doet Legrand door een glimp te tonen van wat Barnès vindt in het huis, en vervolgens de tijd te nemen voor de verdere ontwikkelingen. Irritant, maar film mag een beetje schuren. We zijn al op scherp gezet door de opmerkelijke verwikkelingen in het begin.

De ontdekking in het huis leidt tot een morele opdracht die voortkomt uit het fysieke signaal van de hartklachten: een keerpunt in het levenspad. Het is wel even doorbijten, de hysterische Ellias steeds te zien stressen in de claustrofobische omgeving van het huis. De stijl van Legrand doet denken aan die van Haneke, maar koeler. Hij toont ons het negatief van waar iedere mens naar zoekt: verbinding met de ander. De ander is dood, en was dat eigenlijk al omdat er geen contact was.

Wij kunnen niet zomaar spoileren. Af en toe denk je: waarom belt hij de politie niet? Maar dat is logisch gedacht, buiten de wetten van de film om. De vraag is juist wat Ellias gaat doen met de ontdekking. Een vraag die voortkomt uit de irritatie van het begin: wat is dit voor mens? Zijn handelen in de rest van de film toont wat voor mens hij is. En niet alleen de kijker, ook Ellias zelf weet aan het einde van de film wat voor mens hij is.

Een goed mens? Misschien. Een verstandig mens? Niet in alle omstandigheden. Geldt dat niet voor ons allen? En wat zou je zelf doen? Zo houdt Legrand je bij de les. De rest verklappen wij gelukkig niet.

Jan-Kees Verschuure

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 22 februari 2024