Les enfants vont bien (2025)
Regie: Nathan Ambrosioni | 111 minuten | drama | Acteurs: Camille Cottin, Monia Chokri, Juliette Armanet, Manoã Varvat, Nina Birman, Guillaume Gouix, Myriem Akheddiou, Frankie Wallach, Tania Dessources, Camille Lethuillier, Maxime Tshibangu, Zoé Briau, Jean-François Hoche, Pauline Roux, Ariane Naziri, Zakariya Gouram, Anna-Marie Filippi, Zbigniew Jankowski
Een stadje in de buurt van Parijs. De jonge weduwe Suzanne is met haar twee kinderen op weg naar haar zus Jeanne. Sinds een lange relatie met een andere vrouw op de klippen is gelopen leeft Jeanne alleen. Wanneer Suzanne eenmaal ter plekke is, valt het Jeanne op hoe vermoeid haar zus oogt. Wanneer ze de volgende ochtend ontwaakt, blijkt dat van de drie logees er nog twee over zijn. Suzanne heeft de benen genomen, en nu staat loner Jeanne voor de taak om iets met die kinderen aan te vangen.
Met deze synopsis van de Franse speelfilm ‘Les enfants vont bien’ kun je alle kanten op. De film had een thriller kunnen worden, met de focus op de zoektocht naar Suzanne. Het had ook een komedie kunnen worden, en met een leuk muziekje eronder heb je een vrolijke musical. Maar niets van dit alles. Al in het begin, wanneer we kennismaken met de lichtelijk zwaarmoedige Jeanne, de veel zwaarmoediger Suzanne en haar latent zwaarmoedige kinderen, vermoed je al wat dit gaat worden: een zwaarmoedig drama.
Gelukkig trekt de algehele zwaarmoedigheid een beetje weg – maar nooit helemaal – en ontwikkelt ‘Les enfants vont bien’ zich tot een ingetogen drama dat meer ontroert dan deprimeert. Zonder dat het klef wordt, zien we hoe tante Jeanne een band probeert te krijgen met haar neefje en nichtje. Dat proces wordt eerlijk weergegeven in al zijn slopende complexiteit. En al krijgt Jeanne daarbij steun van haar ex en van een aantal goedwillende professionals, moeizaam blijft het.
Het is niet moeilijk te zien bij wie de talentvolle jonge regisseur/scenarist Nathan Ambrosioni zijn inspiratie vandaan haalde. ‘Les enfants vont bien’ doet sterk denken aan de ontroerend subtiele films van grootheid Céline Sciamma (‘Petite maman’, ‘Naissance des pieuvres’). Ook hier zien we de camera vaak op kinderhoogte, gaat het nooit om groots drama maar om betekenisvolle details en ontkomen we niet aan diepe ontroering. Opvallend ook hoe goed Berenson de kinderziel begrijpt, diens behoefte aan acceptatie, grenzen en respect.
Hoewel ‘Les enfants vont bien’ een beetje moeizaam start, kruipt de film uiteindelijk onder je huid. Geholpen door de geweldige Camille Cottin (‘Dix pour cent’) die hier acteert op de vierkante millimeter, maar ook met prima acterende kinderen. Zodat het toch best even slikken is wanneer je na ruim anderhalf uur weer afscheid moet nemen van dit ploeterende stel. Zo’n film dus.
Henny Wouters
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 13 augustus 2026