Life or Something Like It (2002)

Regie: Stephen Herek | 99 minuten | drama, komedie, romantiek | Acteurs: Angelina Jolie, Edward Burns, Tony Shalhoub, Christian Kane, James Gammon, Melissa Errico, Stockard Channing, Lisa Thornhill

‘Life or Something Like It’ wordt aangekondigd als een sexy komedie, maar verwacht niet elke vijf minuten in schateren uit te barsten. De film biedt niet veel meer dan af en toe een glimlach en verdient daardoor het predikaat komedie niet echt.
Actrice Angelina Jolie is hier te zien met een peroxide-blond Marilyn Monroe kapsel, en na de misser ‘Original Sin’ is dit een nieuw dieptepunt in haar carrière. Deze films in ogenschouw nemend is het bijna onvoorstelbaar dat ze een Oscar voor Beste Actrice op haar schoorsteenmantel heeft staan. De rol van ambitieuze nieuwslezeres Lanie Kerrigan wordt erg vlak door haar gespeeld, onemotioneel en zonder passie. Echter, ook haar collega’s laten de karakters in de film niet tot leven komen. Het verhaal komt niet goed uit de verf en het is de vraag waar dat aan ligt, aan het slechte script of de acteerprestaties van de cast?

Het motto van het verhaal is zo clichématig als maar kan: leef elke dag alsof het je laatste is. Dit is nu echter precies wat hoofdpersoon Lanie Kerrigan niet doet. Ze hoort van straatprofeet Jack (die op een sinaasappelkistje staat zodat hij bij het woord van God beter kan horen) dat ze a. de baan waar ze van droomt niet zal krijgen en b. nog maar een week te leven heeft. Ze denkt eerst dat het een grapje is van cameraman Pete, aan wie ze een bloedhekel lijkt te hebben, alleen waarom wordt nooit duidelijk. Feit is dat ze een one-night-stand hebben gehad, maar waarom ze tot elkaar aangetrokken werden is een raadsel. Pete is echter niet verantwoordelijk voor de voorspelling van Jack en Lanie wordt eerst depressief, dan overmoedig en verbreekt haar relatie met droomman en beroemd honkbalspeler Cal, omdat zijn oplossing voor haar depressie “een balletje slaan” is.
Uiteraard brengt deze crisis Lanie en Pete dichter bij elkaar. Als ze toch haar droombaan blijkt te krijgen, moet ze kiezen tussen een carrière en romantiek en ze kiest voor het eerste. Een logische keus voor iemand die denkt nog maar een paar dagen te leven toch?

Als subplot wordt nog de familierelatie van Lanie met haar zus en vader opgevoerd, maar wat hier fout is gegaan wordt niet helder. Zus Gwen mag Lanie niet en vader blijkt toch wel trots op zijn dochter te zijn. Deze scènes voegen geen diepgang aan de karakterontwikkeling toe en hadden dus net zo goed geschrapt kunnen worden.

Dieptepunt in de film is het live-interview dat Lanie houdt op AM Network met de grootste ster en inspiratie voor Lanie, Deborah Connors, een rol gespeeld door Stockard Channing. Ze stelt maar één vraag, “Was het het waard?” (waarmee ze bedoelt het opgeven van een huwelijk voor een carrière) en de tranen biggelen over de wangen van de anders zo professionele en keiharde journaliste. Yeah right. Geweldig interview!
Na dit overweldigende succes besluit Lanie toch te kiezen voor romantiek en dan gaat het fout. Of komt het toch goed? Dat is de enige kracht van de film, dat je toch nog twijfelt aan een happy end.

Monica Meijer