London to Brighton (2006)

Regie: Paul Andrew Williams | 85 minuten | drama, thriller, misdaad | Acteurs: Lorraine Stanley, Johnny Harris, Georgia Groome, Sam Spruell, Alexander Morton, Nathan Constance, Claudie Blakley, Jamie Kenna, David Keeling, Jack Deam, Chloe Bale, Tim Matthews

De overal genoemde samenvatting betreft slechts de beginshots van ‘London to Brighton’, een film waarvan je de plot na afloop zo oplepelt, maar liever niet vooraf; dat heeft onder meer te maken met het belang van de vertelwijze. Op een vakkundige manier ontsluiert Paul Andrew Williams beetje bij beetje de achtergrond van de scènes in de openingsminuten. Slim, want zo brengt hij zijn hoofdfiguren al in de gunst van de kijker voordat die een kans heeft gekregen een oordeel over hen te vellen en houdt hij tevens de spanning erin.

Aanvankelijk lijkt ‘London to Brighton een gejaagd drama; achteraf moeten we concluderen dat de film veel weg heeft van een aflevering van een Britse krimi; een goede dan wel, door het geloofwaardige spel en de rauwe weerslag van het bestaan aan de onderkant van de seksindustrie, waar het alleen om overleven draait en iedere dader ook slachtoffer lijkt. De energiek debuterende Williams switcht na het dramatische begin geleidelijk naar een achtervolgingsthriller, maar weet de aandacht op de treurige thematiek te houden, wat de film boven de conventies van de misdaadfilm uit tilt.

Kelly en haar gewelddadige pooier Derek, die in een vicieuze cirkel van geweld zitten en overtuigend vertolkt worden door Lorraine Stanley en Johnny Harris, worden in hun deterministische rollen tragischer afgeschilderd dan de dakloze Joanne, die ondanks het feit dat haar kinderlijke naïviteit door de twee wordt misbruikt nog een open horizon is gegund. Williams lijkt het personage Joanne – gespeeld door een twaalf-jarige Groome, die op de sleutelmomenten de juiste emoties tevoorschijn haalt – bewust licht in te kleuren om het gebrek aan verantwoordelijkheid waarmee de volwassenen die haar omringen in het leven staan beter voor het voetlicht te brengen. Dat lukt, maar hij haalt er uiteindelijk ook enigszins de angel mee uit de thematiek rond het meisje (kindprostitutie). ‘London to Brighton’ plaatst zich door de geslaagde, maar gewaagde combi van genres bovendien in het vermaledijde schemergebied tussen filmhuis- en publieksproducties, waardoor de film kans loopt snel in de late avond van de kwaliteitszenders te belanden, maar een bioscoopdebuut verdient hij zeker.

Jan-Kees Verschuure