Lost Land – Harà watan (2025)

Regie: Akio Fujimoto | 99 minuten | drama | Acteurs: Muhammad Shofik Rias Uddin, Shomira Rias Uddin

Op een zoektocht naar een veilig thuis verlaat een groep Rohingya vluchtelingen hun kamp in Bangladesh. Met slechts een paar vuilniszakken met spullen beginnen ze hun reis te voet, in de hoop hun familie in Maleisië terug te vinden. Deel van deze groep zijn ook de vierjarige Shafi (Muhammed Shofik Rias Uddin) en zijn negenjarige zus Somira (Shomira Rias Uddin), die net als hun ouders noodgedwongen hun voormalige huis hebben moeten verlaten. ‘Lost Land’ volgt hun reis, en alle vreselijke gevolgen die deze met zich meebrengt.

Japanse regisseur Akio Fujimoto heeft ‘Lost Land’ enorm persoonlijk vormgegeven, en heeft hierbij de keuze gemaakt om voornamelijk leden van de Rohingya te casten, zonder eerdere acteerervaring. Ook Shafi en Somira worden gespeeld door kinderen van de Rohingya, met een soortgelijke persoonlijke ervaring als die in ‘Lost Land’ wordt afgebeeld. Hun perspectief staat centraal in de film, wat het verhaal nog vele malen schrijnender maakt. Het verschil in hun belevingswerelden, en in hoeverre zij zich de zwaarte van de situatie realiseren, wordt treffend weergegeven: met name de vierjarige Shafi lijkt niet door te hebben wat er daadwerkelijk speelt, wat in stand gehouden wordt door de moeite die zijn zus hiervoor doet. Beelden van de reis van de vluchtelingen worden afgewisseld met scènes waarin de kinderen spelletjes spelen, en de echte wereld even lijkt te verdwijnen. De harde realiteit komt echter altijd weer terug, en de confrontatie hiermee lijkt nooit volledig te kunnen verdwijnen. Fujimoto heeft hun verhaal op eervolle en oprechte wijze vastgelegd, en heeft hierbij gekozen voor een respectvolle regie: er wordt absoluut niet experimenteel gedaan met het camerawerk of de editing, en er is daardoor niets dat afleidt van de lading en het belang van het onderwerp. Dit is terecht, en maakt de film een uitermate sterke weergave van de reis die de Rohingya hebben moeten afleggen.

‘Lost Land’ is een verhaal dat verteld moet worden, en wat Fujimoto op een enorm persoonlijke en treffende wijze heeft gedaan. Het betrekken van de Rohingya in de productie en de natuurlijke regie maken het een oprecht werk, wat ervoor zorgt dat Fujimoto eer doet aan het verhaal van de Rohingya, en alle verschrikkingen die zij hebben moeten doorstaan.

Sara Goosensen

Waardering: 5