Louis en de aliens – Luis & the Aliens (2018)

Recensie Louis en de aliens CinemagazineRegie: Christoph Lauenstein, Wolfgang Lauenstein, Sean McCormack | 82 minuten | animatie, avontuur | Originele stemmencast: Callum Maloney, Dermot Magennis, Ian Coppinger, Paul Tylak, Lucy Carolan, Eoin Daly, Aileen Mythen, Simon Toal, Danna Davis, Susie Power, Eoin McCormick, Oisin Murray, Will Forte, Franciska Friede, Lea Thompson, Rebecca Whitman

Dertig jaar geleden sleepten de Duitse tweelingbroers Christophe en Wolfgang Lauenstein de Oscar voor beste korte animatiefilm in de wacht met ‘Balance’ (1989). Daarna bleef het lang stil, in elk geval op het filmvlak. De broers Lauenstein maakten in de tussentijd tientallen geanimeerde commercials voor kleine en grote bedrijven; ze mochten onder meer Coca Cola, Nike en Smarties tot hun klantenkring rekenen. Bijna drie decennia later keren de gebroeders Lauenstein terug in de filmwereld. ‘Louis en de aliens’ (2018) is hun eerste lange speelfilm en moet het begin worden van een nieuw animatie-imperium. Met deze film zullen ze geen potten breken en veel prijzen hoeven ze ook niet te verwachten, daarvoor is ‘Louis en de aliens’ te gewoontjes en te kleurloos. Maar voor de doelgroep – kinderen van zes tot twaalf jaar – valt er genoeg te beleven.

Louis is een eenzaam jongetje. Op school heeft hij niet veel vrienden en is hij regelmatig het pispaaltje van pestkop Marlon. De enige die normaal met hem omgaat is Jennifer, de verslaggeefster van de schoolkrant. Thuis heeft Louis het al niet veel beter. Zijn vader, Armin Sonntag, is zo geobsedeerd door het heelal, UFO’s en buitenaards leven dat hij totaal geen oog heeft voor zijn zoon. Overdag ligt hij te slapen op de bank, om ‘s avonds door zijn telescoop het heelal af te speuren naar bewijs dat er leven is op andere planeten. Een moeder heeft Louis niet meer. Het huishouden komt dan ook grotendeels op hem neer. Op zijn elfde verjaardag moet hij nota bene zelf een verjaardagstaart bakken; zijn vader weet niet eens dat hij jarig is, dus op een cadeau hoeft hij ook niet te rekenen. Het schoolhoofd heeft in de gaten dat Louis aan zijn lot overgelaten wordt en schakelt jeugdzorg in. Deze wordt vertegenwoordigd door de eigenaardige mevrouw Diekendakker, die eenzame en verwaarloosde kinderen opsluit in haar internaat. Dat wil Louis natuurlijk koste wat het kost zien te voorkomen en hij krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek. De drie buitenaardse wezens Mog, Nag en Wabo onderbreken hun cruise door het heelal voor een tripje naar planeet Aarde, om een multifunctionele massagemat van TellSell, die ze via televisiesignalen voorbij zagen komen, op te halen. De aliens beschikken over een bijzondere gave: via DNA kunnen ze de verschijningsvorm van aardbewoners aannemen. En dat komt Louis best goed uit wanneer het schoolhoofd en mevrouw Diekendakker zijn ouderlijk huis bezoeken om te zien hoe hij woont.

De grap zit hem erin dat de aliens, die zichzelf ‘woopies’ noemen, er misschien wel uitzien als aardbewoners, maar niet goed weten hoe deze zich gedragen. Zo vallen ze vroeg of laat natuurlijk alsnog door de mand. De woopies zijn behoorlijk aaibare wezens, kleurrijk en ‘blobby’, vrolijk en benaderbaar. De humor zit hem met name in de misverstanden die er ontstaan wanneer je drie aliens loslaat in een keurige buitenwijk. Dat niet alle buitenaardse wezens zo vredelievend zijn, daar komt Louis tegen het einde van de film vanzelf achter, in een scène die voor de teerste kinderzieltjes wellicht wat te heftig is. ‘Louis en de aliens’ valt niet op door zijn originaliteit, de animaties zijn hier en daar wat houterig, de karakters ogen wat ongeïnspireerd en de voicecast is zo degelijk dat het tegen het saaie aan hangt. Dit is een film die heel netjes tussen de lijntjes kleurt. Je kunt er niet echt veel op tegen hebben, maar beklijven doet deze film ook niet. Voor volwassenen zitten er weinig subtiele knipogen in verstopt, maar voor de jeugd is ‘Louis en de aliens’ ongetwijfeld herkenbaar en vermakelijk genoeg. En voor hen is deze film per slot van rekening gemaakt.

Patricia Smagge

Waardering: 3

Bioscooprelease: 16 augustus 2018
DVD-release: 18 januari 2019