Love-22-Love (2025)

Regie: Jeroen Kooijmans | 84 minuten | documentaire | Met: Jeroen Kooijmans, Elspeth Diederix

Wanneer kunstenaar Jeroen Kooijmans aan de keukentafel zit met zijn gezin, drinkt hij wijn en is er niets aan zijn gezicht af te merken. De kinderen zijn een beetje met hun eten aan het spelen, zijn partner Elspeth Diederix lacht en dat is wanneer de voice-over ons raakt: “Het is zondag en ik denk de hele dag aan doodgaan. Ik weet niet hoelang al, maar het zijn de normaalste gedachtes van de wereld. Als ik ze aan iemand zou vertellen, gaan meteen de alarmbellen af, maar ik ga het aan niemand vertellen.” Met ‘Love-22-Love’ vertelt Kooijmans als regisseur wel over zijn “demonen”, hoe hij zijn depressie en psychose zelf noemt. In de zelfgemaakte beelden waaruit de essayfilm bestaat, komt telkens zijn partner Elspeth voor, die zelf ook succesvol kunstenaar is. Samen doen ze vaak maf, maken ze serieus originele kunst en reizen ze veel.

De soms contrasterende voice-over, zoals aan de keukentafel, is essentieel, omdat deze tegenstelling ook een groot onderdeel van Jeroens leven is. Normaal gesproken hoort de directe omgeving niet zijn innerlijke stem en lezen zij niet de brieven die hij regelmatig naar zichzelf schrijft. Daarom heeft Kooijmans met de essayfilm een ideale vorm gevonden.

Maar net zoals Jeroen en Elspeth zelf, bindt ‘Love-22-Love’ zich niet vast aan een bepaald stramien. Soms is juist het beeld confronterend, bijvoorbeeld als de Twin Towers instorten wanneer het koppel in New York woont. En soms spreekt het beeld voor zich en is geen voice-over nodig. Dankzij de heerlijk maffe karakters en de droge beeldselfies van Jeroen zijn gelukkig niet alle scènes zo zwaar, of zoals Kooijmans zelf zei tijdens een Q&A op het International Documentary Film Festival Amsterdam: “Het gaat niet altijd slecht met mij”.

Andere beelden van de essayfilm zijn van Jeroens kunstwerken, van het naakt dansen met een plant tot en met het verbeelden van zijn psychose. Soms vertelt Jeroen dat hij voor zijn mentale gezondheid eigenlijk moet stoppen met kunst maken, en soms voelt hij een enorme behoefte om zijn leven artistiek te verwerken. Zo wordt het hem afgeraden om zijn psychose te verfilmen vanwege de mogelijkheid dat het de psychose opnieuw oproept. Alleen voor hem is kunst de enige manier om zijn demonen onder ogen te zien.

Jeroen heeft in zijn leven dozen vol cassettebandjes en videobanden opgenomen, veelal in het buitenland. Daarom lijkt het soms alsof Kooijmans in de voetsporen van Jonas Mekas treedt, maar het verschil is groot. Waar Mekas zijn kunstzinnigheid – onder andere – toonde in de montage, verfilmt Kooijmans zijn eigen kunst als inhoud van het beeld. Niet alleen is videowerk dus te zien, maar ook zijn kunst in andere mediums, zoals schilderkunst en performance art. Overigens zien we af en toe ook de kunst van Elspeth, zoals de knalroze motor in een woestijnlandschap.

Beide protagonisten zijn zeker met interesse voor een krappe anderhalf uur te volgen, maar nog belangrijker: ‘Love-22-Love’ neemt je mee in een persoonlijke reis van een bewogen leven.

Ian van Asch

Waardering: 4.5

Speciale vertoning: IDFA 2025