Manou op de meeuwenschool – Manou the Swift (2019)

Recensie Manou op de meeuwenschool CinemagazineRegie: Christian Haas, Andrea Block | 89 minuten | animatie, avontuur | Nederlandse stemmencast: Nasrdin Dchar, Jelka van Houten, Leopold Witte, Cystine Carreon, Sander Gillis, Rogier Komproe, Yaron Mesika

‘Storks’ (2016), ‘Rikkie de ooievaar’ (2017), ‘Pluisje: durf te vliegen’ (2018). Als je deze titel op een rijtje ziet staan dan kun je niet anders dan concluderen dat vogels momenteel ‘hot’ zijn in animatieland. Later deze zomer komt ‘Duck Duck Goose’ (2018) uit en nu is er ‘Manou op de meeuwenschool’ (2019). Er vallen aardig wat parallellen te trekken tussen de verschillende verhaaltjes. Net als in ‘Rikkie de ooievaar’ draait het ook in ‘Manou op de meeuwenschool’ om een vogel die opgroeit bij een andere soort. Manou is een zwaluwjong die na het tragische overlijden van zijn ouders terechtkomt in een meeuwennest. Yves, de leider van de meeuwenkolonie, en zijn vrouw Blanche hebben moeite om zelf eieren te leggen en verwelkomen Manou als hun eigen kind. Niet veel later wordt het gezinnetje toch nog uitgebreid, als Luc wordt geboren. Tot zover niks aan de hand. Manou leert alles wat je als jonge meeuw moet leren, al heeft hij met een aantal zaken wel moeite. Van nature wapperen zwaluwen meer met hun vleugels dan meeuwen, die zich door de wind laten meedrijven. En van water moet Manou al helemaal niks hebben, dus de zwemlessen verlopen vrij dramatisch. Het scheelt dat zijn vader de meeuwenschool leidt en hem regelmatig de hand boven het hoofd houdt. Tijdens de vliegwedstrijd krijgt Manou de kans zich te bewijzen; hij is alle meeuwen te slim af en dat maakt hem plaatsvervangend kolonieleider. Maar met de verantwoordelijkheid die daarbij hoort, gaan de nodige moeilijkheden gepaard. Bij het bewaken van de eieren gaat het mis: de ratten stelen een ei en Manou wordt daarvoor verantwoordelijk gehouden en verstoten van de groep. Hij zoekt aansluiting bij de zwaluwen, geleid door de mooie Kalifa, maar ook dat gaat niet zonder slag of stoot en dus maakt hij er zijn missie van om te strijden voor meer tolerantie en samenwerking tussen de vogelsoorten. Ze hebben elkaar harder nodig dan ooit.

Zo veel soorten, zo veel karaktereigenschappen. Wellicht maakt vogels dat een geliefd en interessant onderwerp voor animatiefilmers. ‘Manou op de meeuwenschool’ is de eerste animatiefilm uit de Duitse Luxx Studios, een bedrijf dat gespecialiseerd is in visuele effecten en onder meer werk leverde voor films als ‘The Grand Budapest Hotel’ (2013) en ‘Independance Day 2: Resurgence’ (2016). Met die kennis in het achterhoofd is het geen verrassing meer dat de visuals in ‘Manou op de meeuwenschool’ – of toch in elk geval de achtergronden – er werkelijk fantastisch uitzien. Het verhaal speelt zich ergens aan de Zuid-Franse kust af; we weten dat zonder dat dit verteld wordt, puur omdat de karakteristieke sfeer van zee, vissersdorpjes en boulevards van alle kanten uit de animatie spreekt. Op haast fotorealistische wijze wordt het landschap geschetst. Het contrast met de toch wat gesimplificeerde vogelfiguurtjes is groot. De meeuwen en zwaluwen zijn veel grover en karikaturaler getekend, om nog maar te zwijgen van de kwaadaardige ratten en de komisch bedoelde ‘sidekick’ Parcival, een uit de kluiten gegroeide Braziliaanse parelhoen die aan het oog van de marktkoopman ontsnapt is en sindsdien op het plaatselijke kerkhof woont. Zij zijn zo overdreven uitgebeeld dat het eruit ziet alsof ze niet thuishoren in die verder zo hyperrealistische setting. Niet alleen op de personages, maar ook op het verhaal valt het nodige aan te merken. Natuurlijk is de roep om meer tolerantie hartstikke belangrijk om door te geven aan de jeugdige doelgroep, daar kunnen we niks op tegen hebben. Desalniettemin is er te weinig creativiteit gebruikt om deze boodschap vorm te geven. De dialogen missen een bepaalde urgentie; van veel scènes hebben we geen idee welk doel ze dienen. Neem bijvoorbeeld de – overigens prachtig gefilmde – vliegwedstrijd tussen de jonge meeuwen; het duurt even voor we in de gaten hebben welk belang hiermee samenhangt, en die scène staat niet op zich. Ook het gebruik van de muziek is niet altijd even effectief en hier en daar zelfs storend.

Jonge kijkers zullen zich ongetwijfeld vermaken met ‘Manou op de meeuwenschool’, een animatiefilm die zeker niet slecht is maar waar veel meer mee gedaan had kunnen (en moeten) worden op het gebied van originaliteit, samenhang en doeltreffendheid. En hoe jong ze ook mogen zijn, ook kinderen zullen zich afvragen of ze deze film niet al eens gezien hebben, want de parallellen met films als ‘Rikkie de ooievaar’ en ‘Pluisje’ zijn niet te missen.

Patricia Smagge

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 12 juni 2019