Mavka. The True Myth (2026)

Regie: Katya Tsarik | 90 minuten | romantiek, fantasie | Acteurs: Yulia Buinovskaya, Alina Kovalenko, Margarita Gura, Alesya Romanova, Vyacheslav Dovzhenko, Arina Bocharova, Ivan Dovzhenko, Dmytro Pavko

Een overspelige man hoef je maar in een Oekraïens bos neer te zetten en dan volgt zijn straf vanzelf. Althans, zo gaat het in de romantische fantasy film ‘Mavka. The True Myth’ (2026). Zeemeerminnen en mavka’s, een soort bosnimfen, maken daar de dienst uit. Een keer in de vier jaar lokken de mavka’s ‘bevuilde zielen’ het water in om de zeemeerminnen van nieuwe energie te voorzien. Ooit waren ze gewone vrouwen die zich door liefdesverdriet van het leven beroofden. Nu jagen ze als boswezens op mannen die vrouwen pijn doen.

Een dergelijke straf staat ook de biologiestudent Lukian (Ivan Dovzhenko) te wachten. Met een stel medestudenten en een docent gaat hij op onderzoeksexpeditie in het bos. Ook zijn ex Khrystyna (Anastasia Iankova) is mee. Zij wil hem terug, maar hij wil haar niet meer, wat de nodige tranen bij Khrystyna opwekt. Helaas valt Lukian daardoor in de categorie ‘bevuilde zielen’. Spoedig loopt hij met witte zombie-ogen een mavka achterna, herkenbaar aan een wit Ibiza-jurkje en een varenachtige ruggengraat. Hij is dan op weg om voor ‘vergoten vrouwentranen’ te boeten.

Maar zover lijkt het niet direct te komen in deze film van Katya Tsarik. Die specifieke mavka, simpelweg ‘Mavka’ (Arina Bocharova) genoemd, wordt namelijk verliefd op Lukian. Zijn eerlijkheid en liefde voor de natuur valt bij haar in de smaak. Als ze een heuse biologieles krijgt en hij een joekel van een boskever laat vliegen, ziet ze de schoonheid van het leven weer in. Helaas krijgen de zeemeerminnen de verliefdheid in de smiezen en zetten ze Mavka alsnog onder druk om Lukian naar de dieptes te lokken.

Deze ‘Mavka’-film heeft een sfeervolle setting die een personage op zichzelf vormt: bossen, water en mist. Tegen die achtergrond wordt de liefde tussen Lukian en Mavka vermakelijk maar videoclip-achtig neergezet. Voor de tienerdoelgroep is dat prima, maar voor volwassenen is het iets te makkelijk. Ook wordt er weinig gedaan met de mensen die óók nog in het bos aanwezig zijn: jagers met te veel testosteron, een groep vrouwen op retraite en een bijgelovige winkelbediende.

Onderbenutting van personages, het gebeurt vaker in het scenario van Yaroslav Voytseshek. Lukians medestudenten en zijn docent zorgen hooguit voor wat (op het Oekraïense publiek afgestemde?) grapjes, maar in het verhaal hebben ze, op ex Khrystyna na, geen duidelijke functie. Ondertussen moet je wel goed letten op wie wat doet, wie wat zegt, en de onderlinge relaties. Ze vragen aandacht, terwijl ze weinig bijdragen aan het verhaal.

Het kijkgenot is toch vooral te vinden bij de zeemeerminnen. De makers hebben er een angstaanjagend trio van gemaakt, met ondoorgrondelijke zwarte ogen en eenvormige blikkerige stemmen. De jongere gevoelige (mee)kijkers kunnen hier ‘s nachts door achtervolgd worden. Een veilige keus voor hen is wellicht de animatiefilm ‘Mavka’ uit 2023.

‘Mavka. The True Myth’ toont een eendimensionale maar amusante tienerromance over wraak en verlichting, met een fijne dosis zeemeerminnen-horror. De boodschap lijkt dat we elkaar nu eenmaal pijn doen in het leven, maar dat de mooie momenten in de meerderheid zijn. Toch is het even oppassen voor de schuinsmarcheerders die zich in een Oekraïens woud begeven.

Ester Šorm

Waardering: 3

Bioscooprelease: 12 maart 2026