Me & The Mob – Who Do I Gotta Kill? (1992)

Regie: Frank Rainone | 84 minuten | komedie, misdaad | Acteurs: James Lorinz, Tony Darrow, John Costelloe, Vincent Pastore, Frank Gio, Richard Bright, Sandra Bullock, Stephen Lee, Gemma Nanni, Frank Aquilino, Mario Augusta, Steve Buscemi, Mario Cantone, Frankie Cee, John ‘Cha Cha’ Ciarcia, Sandy Colosimo, Roy Frumkes, Louis Giovannetti, Anthony Michael Hall

Het zit Jimmy Corona (James Lorinz) niet echt mee. Geen vriendin, geen werk, geen respect. Zijn agent kotst hem en zijn manuscript uit. Goede misdaadverhalen is wat de mensen willen lezen. Niet weer een verhaal over de moord op JFK. Ome Tony (Tony Darrow) is toevallig een maffioso en Jimmy probeert via hem in de onderwereld te komen om erover te kunnen schrijven. Jimmy mag proefdraaien als schuldeiser namens de Bagatelli familie maar al gauw blijkt dat hij geen succesvolle gangster is.

‘Me & The Mob’ is een absurde maffiafilm oorspronkelijk uitgebracht onder de naam ‘Who Do I Gotta Kill?’ Net als ‘Married to the Mob’ (1988) en ‘Analyze This’ (1999) is het een misdaadkomedie en een satire op de maffia. ‘Me & The Mob’ slaagt er echter alleen in zichzelf belachelijk te maken. Op de voorkant van de dvd prijkt een grote foto van Sandra Bullock en de overstatement dat ze de sterren van hemel speelt als Jimmy’s vriendin. Bullock speelt een minieme rol, je kunt haar even zien in lingerie tijdens een seksscène en daarna heel kort in een bar. Dit was duidelijk de tijd voor ‘Demolition Man’ (1993) en haar grote doorbraak in ‘Speed’ (1994). Maar zelfs als ordinair typje met sterk New Yorks accent had je haar graag meer speeltijd gegeven. Zeker omdat James Lorinz een uitermate slechte hoofdrol als Jimmy speelt. Dat wordt vooral duidelijk als Steve Buscemi even voorbij komt als Jimmy’s informant. Zelfs met zijn vergezochte samenzweringstheorieën is Buscemi veel leuker en overtuigender dan Lorinz in de hele film. De andere maffiosi met namen als Aldo ‘Birdman’ Badamo (Vincent Pastore van ‘The Sopranos’), Joey ‘Clams’ Tantillo, Marty ‘No-Neck’ Scalia en Frankie ‘The Fixer’ Giachetti zijn ook overtuigende karakters.

James Lorinz schreef mee aan de film die qua inhoud vaak langdradig, saai en belachelijk (niet op een lachwekkende manier) is. Het is het soort film waarbij de hoofdrolspeler met een kogelwond in zijn achterste in het ziekenhuis eindigt en het grootste probleem is dat een andere maffioso eerder een boek uitbrengt dan jij. Toch wil je door al het stomme gedoe weten hoe het verhaal eindigt. Dit en de lichtpuntjes Buscemi, Bullock en de maffiosi maken het geheel nog een sterretje waard.

Sarita Koendjbiharie