Memorias de un cuerpo que arde (2024)
Regie: Antonella Sudasassi | 90 minuten | drama | Acteurs: Sol Carballo, Paulina Bernini Viquez, Juliana Filloy Bogantes, Liliana Biamonte, Gabriel Araya Herrera, Juan Luis Araya Sánchez, Leonardo Perucci, Cecilia García Pérez, Teo Yuja Mora, Santiago Campos Marín, Rodrigo Durán-Guier, Erika Hidalgo Rojas, Tatiana Sobrado
In ‘Memorias de un cuerpo que arde’, een drama van de Costa Ricaanse Antonella Sudasassi, halen drie oudere vrouwen herinneringen op aan verschillende levensfasen en hun beleving van seksualiteit. Terwijl hun commentaarstemmen buiten beeld te horen zijn, geeft één hoofdpersonage (Sol Carballo) gestalte aan de ervaringen. Dwalend door haar appartement brengt ze hun herinneringen tot leven alsof het haar eigen geschiedenis is.
Tot leven komt het tienjarige meisje (Juliana Filloy Bogantes), dat verliefd wordt op haar buurjongen. Ze gaan stiekem samen in het reuzenrad, waarbij ze door haar strenge moeder wordt opgewacht. De jonge vrouw (Paulina Bernini Viquez), met haar vriendje in de bioscoop. In het donker kan ze haar verborgen passie ontdekken, “die angstig kon zijn, omdat het zoveel losmaakte”. De pasgetrouwde vrouw, die haar allereerste dans met haar echtgenoot beleeft. De verloren moeder met een baby. Ze voelt zich tekortschieten, heeft moeite met haar nieuwe bestaan.
De ene vrouw hunkert naar een man en wil niets liever dan met hem samenzijn, de andere verafschuwt hem en probeert zich los te maken. Maar allemaal worstelen ze met een patriarchale samenleving, waarin verlangens worden onderdrukt, seksualiteit taboe is en misbruik genormaliseerd. Complexe gevoelens, zou je zeggen, die niet zomaar duidelijk gemaakt kunnen worden.
Toch is dat precies wat er gebeurt in deze wat eendimensionale film. Al in de eerste helft zijn de emoties van de vrouwen te doorgronden en lijken de intenties van Sudasassi zonneklaar. De scènes uit de verschillende periodes laten weinig ruimte voor interpretatie en dat geldt ook voor de voice-overs, die overigens wel aangenaam vlot zijn.
Het is daarom goed dat het verhaal zich afspeelt in de sfeervolle woning van het alleenstaande, oudere hoofdpersonage. Terwijl ze zich door het huis beweegt en de realiteit van de nadagen laat zien, komen de vroegere ervaringen op die locatie tot leven. Het rauwe maar hoopvolle heden wordt vermengd met traumatische herinneringen aan een levenscyclus. Die vermenging is visueel erg aantrekkelijk gemaakt en de huiselijke vibes dragen daaraan bij.
‘Memorias de un cuerpo que arde’ had iets dieper mogen gaan. Het laat zien hoe vrouwen in verschillende perioden van hun leven proberen te voldoen aan verwachtingen in een door mannen gedomineerde samenleving. In een poëtisch huis schakelt de camera mooi tussen de tijdperken. Maar dat is het dan ook, waardoor je toch naar een extra laag gaat verlangen.
Ester Šorm
Waardering: 3
Bioscooprelease: 19 december 2024