Metro (1997)

Regie: Thomas Carter | 117 minuten | actie, drama, thriller, komedie, misdaad | Acteurs: Eddie Murphy, Kim Miyori, Art Evans, James Carpenter, Michael Rapaport, Donal Logue, Jeni Chua, Dick Bright, David Michael Silverman, Denis Arndt, Frank Sommerville, Malou Nubla, Carmen Ejogo, Nino Degennaro, Michael Wincott

In ‘Metro’ draait het allemaal om Scott Roper, een eigenzinnige, gokverslaafde onderhandelaar van de Metropolitan Police Department. Hij heeft zijn partner door te snel optreden van een SWAT-team verloren bij een gijzeling, het is uit met zijn vriendin Veronica en tot overmaat van ramp moet hij de kneepjes van het vak bijbrengen aan zijn nieuwe partner Kevin McCall, die nota bene een sluipschutter is uit een SWAT-team. Het is een verhaal dat op voorhand weinig origineel is, maar wel mogelijkheden heeft om voor de nodige entertainment te zorgen.

Eddie Murphy, die in zijn films graag in de spotlights staat, heeft aan het begin van de film de aandacht nog van de kijker. Maar al snel wordt duidelijk dat zijn acteertalenten beperkt zijn. Mede door het script verzandt zijn karakter in een spin-off van Axel Foley uit de ‘Beverly Hills Cop’-trilogie. Schelden, platvloerse grappen en ‘over the top’ actiescènes maken zijn optreden compleet.

In de schaduw van Eddie Murphy staat Michael Rapaport, die de rol van Kevin McCall vertolkt. Hij acteert duidelijk in dienst van Murphy en heeft zijn optreden als zodanig aangepast. Geen spraakmakende oneliners van zijn kant, maar als aangever scoort hij een voldoende. Carmen Ejogo, als vriendin Veronica, is hetzelfde lot beschoren. Zij mag alleen maar mooi zijn en hoeft geen tekst van betekenis te onthouden. De psychopaat Michael Korda is een stereotype personage, die door Michael Wincott op de automatische piloot wordt neergezet. Ook hier dus geen spetterend diepgaand acteerwerk. Dit heeft als gevolg dat je geen enkele binding hebt met de hoofdpersonen.

Wat overblijft zijn de actie-elementen. In de film zijn de explosies, schietpartijen en achtervolgingen in ruime mate aanwezig. Ook al staat een auto-achtervolging door de straten van San Francisco natuurlijk garant voor ‘spectaculair’ rondvliegende auto’s in ‘Metro’ duurt het allemaal te lang en haalt het de vaart uit het verhaal. Hetzelfde geldt voor de gevaarlijk ogende scènes met een tram, die dreigt te ontsporen. Geen originaliteit, maar slecht kopieerwerk is alles wat de kijker voorgeschoteld krijgt.

Regisseur Thomas Carter lijkt met deze film behoorlijk de weg kwijt te zijn. De kijker moet het doen met een film die op alle fronten tekortschiet. Laat het SWAT-team maar komen!

Lodi Meijer