Michael (2026)

Regie: Antoine Fuqua | 127 minuten | biografie, drama, geschiedenis, muziek | Acteurs: Jaafar Jackson, Nia Long, Laura Harrier, Juliano Krue Valdi, Miles Teller, Colman Domingo, Jayden Harville, Jaylen Lyndon Hunter, Judah Edwards, Nathaniel Logan McIntyre, Amaya Mendoza, Liv Symone, Larenz Tate, John Rabe, KeiLyn Durrel Jones, Sophie Villegas, Kendrick Sampson, Michael Andrew Baker, Zack Kenney

In de lijn der biopics die de laatste jaren op het witte doek geknald worden, kan die over Michael Jackson natuurlijk niet ontbreken. Maar wat mag je verwachten van de gedramatiseerde uitgave van het leven van de bepaald niet onomstreden King of Pop? In elk geval niet de figuur die geschetst wordt in ‘Michael’. Een verfilming die regisseur Antoine Fuqua met fluwelen handschoentjes aan geconstrueerd moet hebben, gezien de waslijst executive producers die gevormd wordt door de directe familie van de roemruchte artiest.

Wie was Michael? Kennen wij Michael? De meeste mensen die Michael bij leven ‘gekend’ hebben (hij overleed in 2009) kennen hem via zijn nummers en al hetgeen dat de media over hem wist te construeren. Michael zelf wilde niets weten van de media. Was wars van interviews. Wilde zichzelf hullen in mysterie (aldus Michael in ‘Michael’). Dus hoe kunnen we menen te weten wie hij daadwerkelijk was? Met ‘Michael’ heeft de familie een inkijkje willen geven in de mens achter de mythe. De persoon die begon als jongste van de Jackson 5, en eindigde als de grootste popster allertijden.

En het moet gezegd: we krijgen een beeld. Van de mens achter de mythe. Zijn kleine neefje, Jaafar Jackson, zet een acteerprestatie van jewelste neer door in de huid van zijn oom te kruipen. Het resultaat is een zachte, wereldvreemde jongeman die zich onder het juk van zijn vader vandaan probeert te worstelen. De pa (overigens uitstekend gespeeld door Colman Domingo!) die hem als klein kereltje het podium op duwde met zijn 4 grote broers. Hem liet repeteren tot hij erbij neerviel. Hem met z’n riem sloeg als hij tegensputterde. Hem een bodyguard gaf toen hij amper 10 jaar oud was. Wat doet dat met een jonge knul?

Zo’n knul eindigt in-en-in eenzaam. In een gigantisch huis. Op de bank naast z’n moeder. En een handvol dieren om mee te spelen. Dat is wacko. Intussen werkt ie hard aan zijn eerste soloalbum, en het is pas hier dat we een beetje inzicht krijgen in het creatieve proces achter die monsterhits. Een paar post-its, wat gehum. Was dat alles? Blijkbaar heeft Fuqua ervoor gekozen om de hits voor zichzelf te laten spreken, want van hits krijgen we niet tekort in de 127 minuten die ‘Michael’ lang is. De scènes worden aaneengeregen met de hoogtepunten uit het repertoire van zowel de Jackson 5 als Michael solo. Een knap staaltje werk, heus. En de concerten zijn weergaloos, alsof je vooraan staat in het Wembley stadion. Een ware sensatie, al was het alleen al om de buitenaardse dansmoves van Jaafar. Maar je mist iets.

Natuurlijk zou de film niet in de buurt komen van ‘Rocketman’, waarin zowel het creatieve proces als de persoonlijke hoogte- en dieptepunten van Elton John de revue passeren, of ‘Deliver Me from Nowhere’ die vooral focust op het artistieke proces van Bruce Springsteen. Maar de luttele momenten die Michael wèl krijgt om iets van het meesterschap uit te lichten doen gewoon pijn in vergelijking met deze biopics. Zonde, want als je het hebt over de mens achter de mythe hoop je niet alleen een uitgebreid huis-tuin-en-keuken-inkijkje te krijgen maar vooral ook een glimp van dat uitzonderlijk creatieve genie dat Michael Jackson tot een icoon maakte. Fuqua probeert weg te komen met ‘getergde jongen groeit uit tot genie’, maar dat is te goedkoop. Het zegt niets. Geeft geen antwoord op het grote Waarom. Het Hoe. Sterker nog: het maakt het er allemaal niet overtuigender op.

‘Michael’ eindigt in het jaar 1988. Op zijn absolute hoogtepunt. Ruim voor de eerste aantijgingen de voorpagina’s van de kranten bereiken. Daaruit mogen we wel concluderen dat ‘Michael’ volledig geproduceerd is met respect voor de familie Jackson. Het voelt zelfs als een poging om zijn nalatenschap te beschermen. Michael? Die deed alleen maar goed. Heaven-sent. Maakte geen fouten, nam hooguit ongelukkige beslissingen. Grootste ster allertijden.

Maar fouten maken is menselijk. Ze vormen je. Hoe werd Michael gevormd? Wie was die mens achter die mythe nou? ‘Michael’ laat teveel facetten van zijn leven onderbelicht om recht te doen aan de King of Pop. Mocht er echt een vervolg komen dan valt te hopen dat die niet doodleuk voorbijgaat aan alle kwesties die ook vandaag de dag de gemoederen nog bezighouden.

Maar dit? Dit is er eentje voor de fans.

Jonica Hoff

Waardering: 3

Bioscooprelease: 23 april 2026