Midnight Cowboy (1969)

Regie: John Schlesinger | 113 minuten | drama, komedie | Acteurs: Dustin Hoffman, Jon Voight, Sylvia Miles, John McGiver, Brenda Vaccaro, Barnard Hughes, Ruth White, Jennifer Salt, Gilman Rankin, Gary Owens, T. Tom Marlowe, George Eppersen, Al Scott, Linda Davis

Eén van de mooiste films die er ooit gemaakt zijn over het thema ‘vriendschap’ is toch deze ‘Midnight Cowboy’ van regisseur John Schlesinger.  In een korte tijd wordt er naast een indrukwekkend tijdsbeeld, de (vrije) seks en het leven aan de onderkant van de maatschappij in de jaren 60, een intiem portret geschetst van alle ups en downs van twee bevriende mannen.

Toen deze film werd uitgebracht was de Amerikaanse filmpers niet mals. De prent werd in 1969 de grond ingeboord, onder andere om de seksueel getinte inhoud. Maar jaren later werd de film op waarde geschat en kreeg het de status van klassieker. Intussen is alle ophef over het ‘vele naakt in de film’ niet meer relevant. De seksueel getinte beelden zijn er in gemonteerd om te choqueren maar staan geheel ten dienste van het verhaal. De spil van ‘Midnight Cowboy’ is de relatie tussen de twee hoofdpersonen gespeeld door Hoffman en Voight.

De film vertelt het verhaal over een eenvoudige boerenzoon die het wil gaan maken als gigolo in de grote stad. Uiteraard zijn er lieden die de naïviteit van de goedgelovige jongen willen uitbuiten, zo ook Ratzo Rizzo (Hoffman). Na enkele schrijnend komische verwikkelingen, sluiten deze twee mannen vriendschap. De film begint met een luchtige toon en is op enkele momenten erg geestig. Later in de film wordt het verhaal donkerder van toon en heeft humor plaatsgemaakt voor tragedie.

Ondertussen heeft de kijker een band opgebouwd met de hoofdpersonen en komt de ellende hard aan. Het knappe van de film is dat de karakters niet vervallen in stereotype personages, maar uitgroeien tot volwaardige mensen van vlees en bloed. Het sterke spel van Hoffman en Voight is fantastisch om naar te kijken. Door zowel de goede als zwakke punten van hun personages te tonen, krijg je echte mensen en emoties te zien. Een gevoelige film die je bij zal blijven.

Frank v.d. Ven