Milky Way – Tejút (2007)

Regie: Benedek Fliegauf | 82 minuten | drama, komedie | Acteurs: Péter Balázs, Barbara Balogh, Sándor Balogh, László Benedek, Jeno Bodrogi, János Breckl, Danny Barnes

‘Milky Way’ van de Hongaarse cineast en kunstenaar Benedek Fliegauf is een observatie van mensen in, meestal, ongewone situaties. In acht, in tijdsduur afwijkende, scènes, waarbij de camera op één plek gestationeerd is, zien we zeer anoniem blijvende personages in zeer uiteenlopende omstandigheden. In het eerste filmpje komt geen mens voor, maar is de hoofdrol weggelegd voor een windmolen, die een hypnotiserende werking op de kijker heeft. Dat is vaker het geval bij Fliegaufs filmpjes. Vaak moeten je ogen even wennen aan wat je ziet. Omdat de regisseur niet inzoomt op zijn acteurs, maar ook veel van de omgeving toont in de statische shots, heb je vaak de neiging te focussen op de bewegende figuren, waarbij je dan soms vergeet naar de rest van het plaatje te kijken. Humor is een belangrijk onderdeel van Fliegaufs productie, hij weet de kijker bijna altijd wel te verrassen met een onverwachte gebeurtenis. Hoewel er geen sprake is van het vertellen van een verhaal, hebben de meeste stukjes een duidelijk begin en eind en vindt er wel degelijk een ontwikkeling plaats. De soundtrack is een belangrijk onderdeel van ‘Milky Way’. Versterkt door een microfoon horen we geluiden uit de natuur, zoals het klotsen van water, overvliegende meeuwen, naderend onweer, maar ook het geneurie van een buiten beeld blijvend persoon, geblaf van honden en het gejoel van kinderen, waarbij je het bevreemdende idee hebt dat de cameraman met de rug naar een schoolplein staat.

Onthutsend zijn de derde scène, waarin een moeder met een kinderwagen over een aanlegsteiger loopt, de scène in het zwembad waarin een oude man iets onverwachts doet en de scène waarin een bejaard vrouwtje zich al schuifelend met een boodschappenkarretje over een verlaten speeltuin voortbeweegt. Het meest grappige is de scène dat van start gaat met een geel autobusje. Grote kans dat de kijker hier geconfronteerd wordt met vooroordelen die uiteraard niet bewaarheid worden. Een minder groot verrassingseffect heeft de scène met de zeecontainers, al maakt het lijnenspel weer veel goed. Niet elk filmpje werkt even goed en soms wordt de kijker onzeker over wat nu Fliegaufs bedoeling geweest is. Maar over de gehele linie mag je concluderen dat Fliegauf een bijzonder getalenteerd filmmaker is die barst van de originele ideeën en invalshoeken. Dat zijn film niet voor iedereen weggelegd is, mag duidelijk zijn. Liefhebbers van verhalende cinema hebben bij ‘Milky Way’ niets te zoeken. De filmliefhebber die echter openstaat voor een bijzondere ervaring zal na het kijken van deze experimentele, kalmerende productie alleen maar bewondering kunnen opbrengen voor de Hongaar. ‘Milky Way’ werd op het filmfestival van Locarno terecht met een Golden Leopard bekroond.

Monica Meijer