Miroirs No. 3 (2025)

Recensie Miroirs No. 3 CinemagazineRegie: Christian Petzold | 86 minuten | drama, thriller | Acteurs: Paula Beer, Philip Froissant, Barbara Auer, Matthias Brandt, Enno Trebs, Hendrik Heutmann, Victoire Laly, Christian Koerner, Marcel Heuperman, Mehmet Kucak, Christoph Glaubecker, Yee Him Wong, Sascha Eichenauer

Er is waarschijnlijk geen plek op aarde waar je graag een auto-ongeluk wilt meemaken. Als het dan toch moet gebeuren, dan maar op een lieflijke plek op het Duitse platteland. Dat is precies wat de Berlijnse pianostudente Laura overkomt, wanneer zij met haar vriend op reis is door een fraai natuurgebied. Na het ongeluk wordt Laura opgevangen door Betty, een vrouw die op zichzelf woont in een afgelegen huis en die getuige was van het ongeluk. Terwijl Laura in alle rust probeert te herstellen, blijkt dat Betty zo haar redenen heeft om zich om de studente te bekommeren.

Het Duitse drama ‘Miroirs No. 3’ – de titel verwijst naar een pianowerk van Ravel – wil langzaam duidelijk maken hoe bij Betty de vork in de steel zit. Maar hoewel de waarheid pas na een uur boven tafel komt, weet een beetje oplettende kijker dan allang hoe de zaken ervoor staan. Die heeft dan ook al begrepen dat deze film het niet moet hebben van de plot maar van thema’s en motieven. In dit geval trauma, rouw en heling.

‘Miroirs No. 3’ heeft een beetje de pech dat die onderwerpen in de jaren 20 nogal en vogue zijn. YouTube, series, podcasts en films te over, zodat een film echt wat extra’s moet bieden om te beklijven. Dat is ‘Miroirs No. 3’ niet gelukt. De trauma’s zijn van de bekendere soort, de psychologische uitdieping is ondermaats en de heling zelf gaat wat al te eenvoudig. Bovendien hangt er een zwaarte over de film die bij de personages vreemd genoeg ontbreekt.

Hoewel ‘Miroirs No. 3’ met Paula Beer en Barbara Auer twee topactrices in huis heeft, is het acteren tegelijk vlak en stroef. Nooit wordt het duidelijk of dit een bewuste stijlkeuze is of dat de acteursregie tekort schiet. De dialogen zijn al even stroef en ongemakkelijk, en ook daar is het niet duidelijk of dit de bedoeling is (en waarom).

Toch is ‘Miroirs No. 3’ geen straf om uit te zitten. Geholpen door fotogenieke locaties en lekker strakke kaders, is de film visueel prima te genieten. Het landerig tempo past perfect bij het pastorale decor en een enkele keer is er ruimte voor wat droge humor. Dat maakt ‘Miroirs No. 3’ een film die je met evenveel plezier ondergaat als hem daarna weer vergeet.

Henny Wouters

Waardering: 3

Bioscooprelease: 27 november 2025