Mission: Impossible – The Final Reckoning (2025)
Regie: Christopher McQuarrie | 169 minuten | actie, avontuur | Acteurs: Tom Cruise, Hayley Atwell, Ving Rhames, Simon Pegg, Esai Morales, Pom Klementieff, Henry Czerny, Holt McCallany, Janet McTeer, Nick Offerman, Hannah Waddingham, Tramell Tillman, Angela Bassett, Shea Whigham, Greg Tarzan Davis, Charles Parnell, Mark Gatiss, Rolf Saxon, Lucy Tulugarjuk, Cary Elwes, Katy O’Brian, Stephen Oyoung, Tomás Paredes, Paul Bullion, Pasha D. Lychnikoff, Kwabena Ansah, Ryn Alleyne, Ned Campbell, Charlie Carter, Chantelle Roman, Mark Taqqaugaq, Ipeelie Ootoova, Jacky Qrunnut, Izyan Hay, Ross McCall, Hugo Salter, Jess Khan-Lee, Harrison Daniels, Alan Calton, Lorraine Tai, Tommie Earl Jenkins, Shamail Ali, Peter Devlin, Jude Mack, Stefanie Nieuwenhuyse, Sydney Cole Alexander, Gabriella Piazza, Elliot Janks, Martin McDougall, Edem Atsu-Swanzy, Madeleine Day
‘Mission: Impossible – The Final Reckoning’ is (zoals het er nu naar uitziet) de laatste film in de 29 jaar lange carrière van Tom Cruise als Ethan Hunt. Het is een afscheid van een personage dat in de loop der decennia is uitgegroeid tot een icoon van het moderne actiegenre, en misschien wel is verworden tot het uithangbord van de Amerikaanse blockbuster zelf. Met steeds ambitieuzere stunts, strakkere regie en een hoofdrolspeler die zijn fysieke grenzen blijft oprekken, heeft de filmreeks nooit echt zijn glans verloren (als we het bestaan van ‘Mission: Impossible II’ even vergeten). Deze ‘Final Reckoning’ belooft dan ook niet alleen een spectaculaire apotheose, maar ook een emotionele afsluiting van een tijdperk.
‘Final Reckoning’ gaat verder waar ‘Mission: Impossible – Dead Reckoning’ de kijker achterliet. Een A.I. genaamd The Entity heeft bewustzijn verkregen en heeft de gehele cyberspace geïnfecteerd. Niemand weet nog welke informatie echt is en welke door The Entity is besmet. The Entity probeert mensen tegen elkaar op te zetten en heeft als ultieme doel het vernietigen van de mensheid. Langzaam krijgt de A.I. toegang tot steeds meer van de kernprogramma’s van landen met kernwapens. Ethan Hunt (Tom Cruise), Benji (Simon Pegg), Luther (Ving Rhames), Grace (Hayley Atwell) en de rest van het team kunnen The Entity maar op één manier uitroeien: ze moeten de broncode van de A.I. vinden, deze infecteren met een virus, ontwikkeld door Luther, en vervolgens uploaden naar cyberspace. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
‘Final Reckoning’ is een bijna drie uur durende zit, die niet helemaal in balans is. Schrijver en regisseur Christopher McQuarrie gebruikt het eerste uur om het publiek in sneltreinvaart wegwijs te maken in de wereld van Mission: Impossible. Niet alleen legt hij opnieuw de plot van ‘Dead Reckoning’ uit, ook begint hij op zijn dooie gemak de eerste zes films nog eens met je door te nemen. Je krijgt montage na montage voorgeschoteld, gevolgd door een hele hoop uitleg. Alles wordt aan de kijker toegelicht: niet alleen wat er tot en met ‘Mission: Impossible – Fallout’ is gebeurd, maar ook hoe je dat moet interpreteren en hoe het in het verhaal van ‘Dead Reckoning’ en ‘Final Reckoning’ past. Het is een tenenkrommend geheel dat op een absurd tempo aan je voorbijschiet, terwijl je geen moment het gevoel hebt dat de film al echt begonnen is.
Maar als je dat eerste uur doorkomt, krijg je wat je van een Christopher McQuarrie-‘Mission: Impossible’-film gewend bent. Alleen dan groter en beter. De stunts zijn ongeëvenaard. Van adembenemende scènes waarin Cruise aan een met 190 kilometer per uur vliegend vliegtuig hangt, tot halsbrekende actiescènes op in een op schaal nagemaakte gezonken, roterende onderzeeër, in een 8,5 miljoen liter tellende watertank. Cruise blijft zichzelf opnieuw overtreffen met zijn fysieke durf en de schaal van zijn actiescènes. Waar elke ‘Mission: Impossible’-film ooit een missie presenteerde die onrealistisch, bijna onmogelijk leek, slaat ‘Final Reckoning’ daarin alles. De schaal van de dreiging is ongekend, en de missie lijkt letterlijk onmogelijk te volbrengen zonder de complete vernietiging van alles waar het team voor vecht.
De bekende gezichten zijn (bijna) allemaal terug. Uiteraard Tom Cruise, die nog stunt alsof hij midden dertig is. Hoewel hij nog steeds de grote man is in ‘Final Reckoning’, is hij een groot gedeelte van de film niet bij zijn team. Dat geeft de anderen de kans om de spotlight te pakken, en ze krijgen allemaal de gelegenheid om zichzelf te ontplooien. Waar Benji in eerdere films vooral de sarcastische sidekick was die voor de lach bij het publiek moest zorgen, heeft hij in dit achtste deel een veel meer leidende rol en krijgt hij zijn moment om te schitteren buiten de gebruikelijke komische noot om. Ook Luther krijgt zijn moment in de spotlight, een moment dat menig hart zal weten te breken. Het geheel voelt als een afscheid, niet alleen van Cruise, maar van het hele team.
De enige die in dit rijtje ontbreekt is Hayley Atwells Grace, die in ‘Final Reckoning’ wederom niet veel diepgang krijgt. Ze fungeert als Cruise’ romantische tegenspeler, en eigenlijk ook niet meer dan dat. Je vraagt je toch af waarom Rebecca Fergusons Ilsa Faust uit de filmreeks is geschreven, want Atwell weet, in tegenstelling tot Ferguson, maar niet los te komen van het ‘Mission: Impossible’-equivalent van het “Bondgirl”-label: charmant, stijlvol en altijd aan de zijde van Ethan, maar zonder echt zelfstandig gewicht.
‘Mission: Impossible – The Final Reckoning’ is geen perfecte film, maar wel een passende zwanenzang voor een van de meest invloedrijke actiefranchises van de afgelopen decennia. Ondanks de rommelige structuur en overdadige verhaaluitleg in het eerste uur, weet de film uiteindelijk te leveren waar het écht om draait: spectaculaire actie, meeslepende momenten en een eerbetoon aan het team dat deze missie zo lang heeft gedragen. Mocht dit inderdaad het laatste hoofdstuk zijn, dan neemt Ethan Hunt afscheid zoals hij leefde; rennend, vallend, springend en altijd met de wereld op zijn schouders. Een onmogelijke missie, nog één keer volbracht.
Jelco Leijs
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 21 mei 2025