Molière (2007)

Regie: Laurent Tirard | 120 minuten | komedie | Acteurs: Romain Duris, Fabrice Luchini, Laura Morante, Edouard Baer, Ludivine Sagnier, Fanny Valette, Mélanie Dos Santos, Gonzague Requillart, Gilian Petrovski, Sophie-Charlotte Husson, Arié Elmaleh, Eric Berger, Anne Suarez, Annelise Hesme, Luc Tremblais, Nicolas Vaude, Philippe Du Janerand, Isabelle Caubère, Pierre LaPlace, Wilfred Benaïche, François Civil, Jean-Michel Lahmi, Marie Gili-Pierre, Francis Van Litsenborgh, Yves Robin, François Toumarkine, Isabelle Vitari, Mayane Delem, Vanessa Pivain, Nicolas Guillot, David Capelle, Frédéric Longbois, Florence dAzémar, Stéphane Foenkinos, Antoine Blanquefort, Caroline Gillain, Daphné de Quatrebarbes, Ivan Cori, Clio Baran, Jean-Claude Jay

Hoewel de hoofdpersoon in de Franse film ‘Molière’ de gelijknamige 17e eeuwse toneelschrijver is, hebben we hier niet te maken met een biopic. ‘Molière’ concentreert zich op een korte periode in het leven van de schrijver, toen deze na zijn vrijlating uit de gevangenis een aantal maanden spoorloos was. Terwijl menig serieus historicus tevergeefs heeft geprobeerd deze biografische leemte op te vullen, doen de scenaristen van ‘Molière’ hiervoor juist een beroep op hun fantasie. Het levert een fijne, tijdloze komedie op.

Dat ‘Molière’ zo geslaagd is, komt voornamelijk door het gekozen genre. De film is een ouderwetse klucht, compleet met misverstanden, persoonsverwisselingen, listige streken en bizarre intriges. Zoals het een goede klucht betaamt, zit haar kracht deels in de humor en deels in de uitbeelding van menselijke zwakten. In ‘Molière’ worden ijdelheid, snobisme en hebzucht aan de kaak gesteld. Het humoristische zit vooral in het contrast tussen de dikdoenerige personages en hun al te menselijke feilbaarheid, een feilbaarheid die de kijker onmiddellijk doorheeft maar waarvan de personages zelf niets willen weten. Een mooi voorbeeld van zo’n personage is Monsieur Jourdain. Dit opgeklommen burgermannetje vult zijn vrije tijd met bezigheden (schilderen, schermen) waar hij maar weinig plezier aan beleeft, maar waarvan hij vermoedt dat ze bij een adellijk bestaan horen.

Regisseur en coscenarist Laurent Tirard laat met ‘Molière’ zien dat hij de aard van het genre prima begrijpt. Bovendien wordt de klucht onversneden gepresenteerd, zonder anachronismen of andere lollige terzijdes. Daarbij had Tirard de beschikking over een uitgelezen cast. Romain Duris beschikt als het jonge titelpersonage over de juiste mix van passie en onbeholpenheid, terwijl Ludivine Sagnier een koddige edelvrouw speelt die minder briljant is dan zij zelf denkt. Toch zijn de echte glansrollen weggelegd voor de oudere garde. Fabrice Luchini zet Monsieur Jourdain neer als een omhooggevallen bourgeois die het allemaal net niet begrijpt, en Edouard Baer is geweldig als de booswicht Dorante, een edelman die gebukt gaat onder de schande dat een van zijn voorouders zijn geld verdiende door… te werken.

Ondanks dat ‘Molière’ geen biopic is, hebben de makers wel het genre gekozen waarin die schrijver uitblonk. Ook wemelt het van de verwijzingen naar diens werk. Het idee van het verhaal is dat Molière tijdens zijn absentie de inspiratie heeft opgedaan voor veel van zijn toneelstukken. Uiteraard is dat idee even ridicuul als de meeste gebeurtenissen in deze film. Dat geeft gelukkig niets, aangezien ‘Molière’ volledig is geslaagd in zijn voornaamste opzet: de kijker twee uur lang te laten (glim)lachen om een heel scala aan menselijke tekortkomingen. Dat ‘Molière’ al doende een geslaagde ode vormt aan de grote Franse toneelschrijver, is dan alleen maar meegenomen.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 2 augustus 2007