Monsieur Aznavour (2024)

Regie: Mehdi Idir, Grand Corps Malade | 134 minuten | biografie, drama | Acteurs: Tahar Rahim, Bastien Bouillon, Marie-Julie Baup, Camille Moutawakil, Narine Grigoryan, Hovnatan Avédikian, Ella Pellegrini, Petra Silander, Luc Antoni, Nicolas Chupin, Norvan Avedissian, Aaliyah Kerekdjian, Tigran Mekhitarian, Gulia Avetisyan, Philippe Berodot, Victoria Colinet-Wendland, Paul Deby, Isabelle Brignoli, Candice Pascal, Annie Mercier, David Houri, Benjamin Clery, Jérémie Petrus, David Faure, Matilda Marty-Giraut, Chloé François, Virginie Georges, Elisabeth Duda, Dominique Engelhardt, Maxime d’Aboville, Saverio Maligno, Dimitri Michelsen, Etienne Guillou-Kervern, Laura Lieblein Adam, Yvo Muller, Sharon Mann, Aurélien Lorgnier, Christian Bordeleau, Serge Postigo, Charlotte Morel, Anne-Julie Proulx, Vincent Ropion, Charlotte Agrès, Lionel Cecilio, Julien Campani, Roxane Barazzuol

Hoe slaagde deze jonge Armeense immigrant erin om, ondanks een bescheiden begin in het Frankrijk van de jaren 1920, uit te groeien tot een groot succes? Het antwoord ligt in een combinatie van vastberadenheid, onafgebroken toewijding en een rotsvast geloof in zijn eigen kunnen. Elk moment, elke kans die zich voordeed, werd benut. Maar achter elke grote ster schuilt ook een sprankje geluk. ‘Monsieur Aznavour’ biedt een zeer treffend en onderhoudend portret van de man, zijn muziek en de mythe die hij werd.

De film, opgedeeld in vijf hoofdstukken, schetst in rap tempo een beeld van de jeugdige Charles Aznavourian. Zijn eenvoudige maar gelukkige opvoeding in het Parijs van de jaren 1930, in een gezin van staatloze Armeniërs, wordt scherp neergezet. Vervolgens neemt de film wat meer tijd om zijn eerste stappen in de Franse chansongemeenschap te belichten.

Hier zien we zijn ontmoeting met Pierre Roche (verrassend overtuigend vertolkt door Bastien Bouillon), waarmee hij tijdens de Duitse bezetting een piano-zangduo vormde, en zijn intense band met de overbeschermende Édith Piaf (een uitstekende Marie-Julie Baup).

De film volgt Aznavour naar New York, waar hij zonder visum aankomt, en naar Montreal, waar hij twee jaar verblijft. Onderweg moet hij omgaan met zowel romantische als professionele breuken en worstelt hij met het dilemma: auteur of zanger? Zijn weg naar succes blijkt bezaaid met obstakels—zijn uiterlijk wordt als te gewoon beschouwd, zijn stem als te eigenzinnig, en critici deinzen niet terug voor xenofobe uitspraken. Toch zet hij door, neemt risico’s en overwint zijn twijfels, culminerend in de triomf van zijn carrière op het podium van het Alhambra op 2 december 1960. Wat volgt is een decennium van onstuitbare ambitie en wereldwijde faam, aangedreven door zijn onverzadigbare honger naar succes.

Met hun derde speelfilm richten Mehdi Idir en Grand Corps Malade de schijnwerpers op een opmerkelijk beroep dat dromen van jeugdige aspiratie naadloos verweeft met volwassen uitdagingen. Het verhaal zoomt in op de verbluffende momenten van creatief succes, maar ook op de eindeloze frustraties van een moeizame zoektocht naar erkenning. Dit romantische portret treedt in de voetsporen van biopics zoals ‘Walk the Line’, ‘Bohemian Rhapsody’, ‘La vie en rose’ en ‘Ray.’ Net als zijn illustere voorgangers leunt de film zwaar op de kunst van elegante tijdsprongen en het talent van de hoofdrolspeler — hier schitterend ingevuld door Tahar Rahim, wiens performance de ziel van het verhaal voelbaar maakt.

Met behulp van verfijnde make-up en een scherp oog voor detail transformeert Rahim volledig in Charles Aznavour. Van zijn lichaamstaal tot zijn oprechte interpretaties van Aznavours iconische liedjes—elk nummer een echo van het leven en de ervaringen van de chansonnier—brengt Rahim de reis van mislukking naar sterrendom op indrukwekkende wijze tot leven.

De film brengt het 20e-eeuwse Parijs realistisch tot leven, met levendige beelden en een glimp van iconen zoals Édith Piaf. Het is een reis door de glamour van een vervlogen tijdperk. De cinematografie is adembenemend, met elk frame vakkundig vormgegeven. Regisseurs Grand Corps Malade en Mehdi Idir hebben een visueel en authentiek eerbetoon aan Aznavour gecreëerd dat blijft fascineren.

Vincent Tramper

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 12 december 2024