Moonlight (2002)

Regie: Paula van der Oest | 91 minuten | thriller | Acteurs: Laurien Van den Broeck, Hunter Bussemaker, Andrew Howard, Johan Leysen, Jemma Redgrave, Frank Sasonof, David Bustard, Stephen Tate, Emma Drews, Valerie Scott, Aurelie Petrini, Sarah Markianidis

Zoals de titel doet vermoeden is ‘Moonlight’ een sprookje. Een absurd sprookje over twee kinderen die te snel volwassen worden. Ze slaan met elkaar op de vlucht en worden zonder een woord te zeggen uitzinnig verliefd. Je moet wel heel afgestompt zijn als deze verliefdheid je koud laat.

Regisseur Paula van der Oest vertelt in de vorm van het sprookje een ontnuchterend verhaal over de moderne maatschappij. Asielzoekersproblematiek, kinderverwaarlozing en drugssmokkel vormen het moderne kwaad waaraan beide kinderen tevergeefs proberen te ontsnappen.

De plot is niet sterk. Plat gezegd ontdekken twee pubers zichzelf en elkaar, terwijl ze worden achtervolgd door huurmoordenaars. Maar de plot is van ondergeschikt belang. De film is sferisch, soms psychedelisch en altijd vervreemdend. Er wordt nauwelijks gesproken. Het is onmogelijk je te verplaatsen in de karakters, het zijn immers ‘onechte’ kinderen, zoals alleen volwassenen ze kunnen neerzetten. Maar het trieste lot van Claire en haar drugskoerier is op een rare manier benijdenswaardig. Hun relatie lijkt van een hogere soort.

Uitzonderlijk in deze film is het spel van de vijftienjarige Laurien van den Broeck, die eerder al in ‘Mariken’ schitterde. De Vlaamse is een van de weinige kinderen in de Nederlandse filmwereld die wel kan acteren. In ‘Moonlight’ speelt ze haar eerste Engelstalige rol en wint ze de Young Actors Award op het International Fort Lauderdale filmfestival. Van den Broeck zet een abstract, vervreemd personage neer en bepaalt daarmee de sfeer van de hele film. Een belangrijk aandeel hierin heeft ook cameraman Guido van Gennep. Het scenario is van Carel Donc die met films ‘Het debuut’ en ‘Een vrouw als Eva’ al bewees een meester te zijn in het magisch realisme. De combinatie van deze drie maakt de film tot een onhollands meesterwerkje.

De realiteit van het onderwerp staat in schril contrast met de onechtheid van de kinderen en de filmische presentatie. Daarmee is ‘Moonlight’ realisme in haar mooiste absurdistische vorm. De film is op internationale festivals en met name in Amerika goed ontvangen, maar in Nederland is ‘Moonlight’ nauwelijks succesvol geweest. Zonde.

Marl Pluijmen

Waardering: 4

Bioscooprelease: 31 oktober 2002