Mrs. Harris Goes to Paris (2022)

Recensie Mrs. Harris Goes to Paris CinemagazineRegie: Anthony Fabian | 115 minuten | komedie, drama | Acteurs: Lesley Manville,Isabelle Huppert, Lambert Wilson, Alba Baptista, Lucas Bravo, Ellen Thomas, Rose Williams, Jason Isaacs, Anna Chancellor, Bertrand Poncet, Christian McKay, Freddie Fox, Roxane Duran

Zijn naam zegt nu wellicht niet veel mensen meer iets, maar schrijver Paul Gallico (1897-1976) heeft een prachtig oeuvre nagelaten. De Amerikaan met Italiaanse roots begon ooit als sportjournalist, maar schreef sinds 1930 ook romans in allerlei genres en kinderboeken. JK Rowling, schrijfster van de Harry Potter-reeks, onthulde ooit dat Gallico’s ‘Manxmouse’ uit 1968 haar favoriete kinderboek was. Diezelfde schrijver was ook verantwoordelijk voor ‘The Poseidon Adventure’ (1969), dat twee jaar later werd verfilmd en daarmee de standaard zette voor latere rampenfilms. Ook ‘The Snow Goose’, een onvervalste tearjerker tegen het decor van de Tweede Wereldoorlog, werd meermaals verfilmd. Eén van Gallico’s meest geliefde personages was Mrs. Harris, een warmhartige Engelse huishoudster van eenvoudige komaf die allerlei avonturen beleeft. Over haar schreef Gallico tussen 1958 en 1974 vier boeken: ‘Mrs. ‘Arris Goes to Paris’, ‘Mrs. ‘Arris Goes to New York’, ‘Mrs. ‘Arris Goes to Parliament’ en ‘Mrs. ‘Arris Goes to Moscow’. Titels die doen denken aan Frank Capra’s iconische films ‘Mr. Deeds Goes to town’ (1936) en ‘Mr. Smith Goes to Washington’ (1939), waarin een oprechte, ietwat naïeve man het opneemt tegen de boze buitenwereld. Voor Mrs. Ada Harris geldt dat in feite ook. Al strijd ze niet tegen corrupte politici zoals Mr. Smith of tegen de onhebbelijkheden van het kapitalisme zoals Mr. Deeds, haar verhaal zet wel degelijk aan het denken over sociale klassen en consumentisme.

Een knappe verfilming van ‘Mrs. ‘Arris Goes to Paris’ liet lang op zich wachten, al waren er wel enkele tv-films (waarvan die uit 1992 met Angela Lansbury, Diana Rigg en Omar Shariff de bekendste is). Voor regisseur Anthony Fabian, die eerder het rassendrama ‘Skin’ (2008) maakte en daarna in ‘Louder Than Words’ (2013) twee ouders volgt bij het verwerken van het verlies van hun kind, is zijn verfilming van ‘Mrs. Harris Goes to Paris’ (2022) eindelijk eens iets minder zwaar van toon. Voor de hoofdrol werd Lesley Manville gestrikt, die haar sporen meer dan verdiend heeft met films als ‘Another Year’ (2010) en ‘Phantom Thread’ (2017) en haar veelvuldige samenwerking met regisseur Mike Leigh. Bij haar is het geliefde en ontwapenende personage Mrs. Harris dan ook in goede handen.

Londen, 1957. Ondanks haar eenvoudige leventje en het feit dat ze hard moet werken om rond te kunnen komen, zit Ada Harris prima in haar vel. Ze schaamt zich er dan ook niet voor dat ze haar geld verdient met het schrobben van vloeren en poetsen van badkamers van welgestelde Londenaren. Ze is nou eenmaal wie ze is en heeft geen ambitie om hogerop te komen. Elke dag stapt ze samen met haar collega, vriendin en buurvrouw Vi (Ellen Thomas) in de bus, op weg naar het chiquere deel van de stad om daar schoon te maken, op te ruimen en te helpen waar ze kan. Maar wanneer ze bij een van haar rijke klanten (Anna Chancellor) een prachtige haute couture jurk van Dior ziet hangen, is ze verkocht. Terwijl haar steenrijke klant elke keer haar snor drukt zodra Mrs. Harris haar vraagt waar haar loon blijft, droomt de schoonmaakster ervan hoe het zou zijn als ze zelf zo’n jurk zou hebben. En eerlijk is eerlijk, ze verdient wel een beetje geluk. Dertien jaar lang hoopte ze – tegen beter weten in – dat haar geliefde echtgenoot Eddie thuis zou komen, maar hij blijkt als piloot van de RAF al in 1944 bij Warschau te zijn neergeschoten. Een snelle rekensom leert dat ze 500 pond nodig heeft om een Dior te kopen (omgerekend naar de huidige prijzen zou dat bedrag heel wat hoger liggen) en aangezien dit een modern sprookje is heeft ze de nodige meevallers en gelukjes nodig om dat geld bijeen te krijgen. Pech heeft ze ook, maar gelukkig is daar een kennis, bookmaker Archie (Jason Isaacs), die te hulp schiet.

Eenmaal in Parijs aangekomen blijkt het nog niet zo eenvoudig om een Dior-jurk te bemachtigen. Ten eerste is het al een hele opgave om binnen te komen, aangezien alleen rijke en beroemde vrouwen worden doorgelaten door de verwaande manager Madame Colbert (Isabelle Huppert), die alleen al van de gedachte aan een huishoudster in haute couture de rillingen krijgt. Maar met de hulp van de galante Marqus de Chassange (Lambert Wilson) krijgt Mrs. Harris een plekje op de eerste rij van de jubileumshow in de schoot geworpen. En zo zijn er meer mensen die zich geraakt voelen door Mrs. Harris’ warmte, integriteit en goede bedoelingen en haar willen helpen de door haar zo vurig gewenste Dior-jurk te bemachtigen. De verlegen accountant André (Lucas Bravo) bijvoorbeeld, die haar aanbiedt om te logeren in zijn appartement (want zo’n Dior trek je niet van een rek, die wordt op maat gemaakt en dat duurt even). Het beeldschone model Natasha (Alba Baptista) maakt Mrs. Harris in haar stijlvolle rode Renault Caravelle cabrio wegwijs in de stad en assistente Marguerite (Roxane Duran) laat haar een kijkje nemen in de ontwerp en naaiateliers en bemiddelt met de hooghartige en ongeduldige hoofdkleermaker Carré (Bertrand Poncet).

‘Mrs. Harris Goes to Paris’ breekt een lans voor al die ‘onzichtbare’ vrouwen als Ada Harris, die gezien en gewaardeerd mogen worden voor wie ze zijn en er net zo veel recht op hebben zich eens een keer onder te dompelen in de glitter & glamour en sensualiteit waarin de lucky few zich begeeft. Ook zij mogen voelen hoe het is om een unieke, speciaal voor hen op maat gemaakte jurk te dragen. De scènes waarin duidelijk wordt dat Mrs. Harris er echt niet alleen maar is om het anderen te behagen, maar dat ze zelf ook zo haar verlangens heeft raakt aan de essentie daarvan. Want ook al ruimt ze de rommel van anderen op, dat betekent absoluut niet dat ze geen gevoel voor waardigheid heeft. Voor modeliefhebbers is de jubileumshow van Dior een lust voor het oog. Het modehuis werkte mee aan de film en gaf de producenten en kostuumontwerper Jenny Beavan toestemming om een aantal iconische ontwerpen nieuw leven in te blazen. Sowieso ziet de film eruit om door een ringetje te halen, want behalve de kostuums zijn ook de sets (waarbij de meeste Parijse scènes opgenomen werden in Boedapest) en production design dik in orde.

Het scenario van Fabian, Carroll Cartwright, Olivia Hetreed en Keith Thompson kent wel enkele veranderingen ten opzichte van Gallico’s origineel; Mrs. Harris verandert als een soort goede fee de levens van de mensen om haar heen. Zo krijgt de onzekere boekhouder ineens genoeg zelfvertrouwen om niet alleen zijn heimelijke liefde te verklaren, maar ook om zijn revolutionaire plannen om het in financiële nood verkerende Maison Dior te redden van de ondergang. Ook andere personages blijken ontvankelijk voor haar onbaatzuchtigheid, positieve energie en oprechte vriendschap en interesse. Dat had allemaal heel sentimenteel kunnen uitpakken, maar dankzij Mrs. Harris ontwapenende nuchterheid slikken we het als zoete koek. Dat Fabian en consorten het vrij sobere originele einde hebben bewerkt tot een opbeurend en hoopvol slotakkoord past helemaal in dat stramien. ‘Mrs. Harris Goes to Paris’ is net zo charmant en innemend als het hoofdpersonage, laat je onderdompelen in die heerlijke nostalgische jaren 50-setting, in deze liefdesbrief aan Parijs en de mode die de stad heeft voortgebracht.

Patricia Smagge

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 20 oktober 2022