Muy lejos – Molt lluny (2025)

Regie: Gerard Oms | 100 minuten | drama | Acteurs: Mario Casas, David Verdaguer, Ilyass El Ouahdani, Jetty Mathurin, Reinout de Vey Mestdagh, Hanneke van der Paardt, Raúl Prieto, Nausicaa Bonnín, Christian Ramirez, Omar Ahaddaf, Achraf Koutet, Dorien Jansen, Johanna Hagen, Daniel Medrán, Eduardo Trujillo, Marcus Klück, Omar Mohammad, Makavelli Shakur

Gerard Oms’ speelfilmdebuut ‘Muy lejos’ gaat over de uit Barcelona afkomstige voetbalsupporter Sergio (Mario Casas). Hij is met zijn broer en een stel andere landgenoten op bezoek in Utrecht, voor een wedstrijd van zijn favoriete club in De Galgenwaard. Na de wedstrijd drinken de heren een biertje en flirten ze met de bardame. Als het gezelschap de volgende dag aankomt op het vliegveld, treuzelt Sergio een beetje. In wat een opwelling lijkt gooit hij zijn portemonnee inclusief identiteitsbewijs in de prullenbak. Bij de check-in-balie doet hij of hij hem kwijt is geraakt of dat ie bestolen is: hoe dan ook, dat hij niet mee kan het vliegtuig in, is evident en hij maakt er minder een probleem van dan zijn broer. Terug in het motel rekent hij voor nog een nachtje af (14 euro, de film speelt zich af in 2008).

Sergio’s beweegredenen voor deze plotselinge actie blijven lang onduidelijk. Hij zoekt wel meteen een baan en krijgt deze ook – als verhuizer. “Heb je een vrouw? Een vriendin?” vraagt een collega aan hem en als Sergio hierop ontkennend antwoordt, luidt de voorspelling: “Je zal hier nog wat afneuken dan. Ze houden van latino’s hier, vooral van onze huidskleur.” Maar seks of een relatie lijkt wel het laatste waar Sergio aan denkt. Het gaat in eerste instantie om overleven. In het koude winterse Utrecht – op televisiebeelden zien we dat de Sint net zijn intocht heeft gehad – gaat de zoektocht naar een onderkomen niet zo soepel. Uiteindelijk kan hij terecht bij Thenna, die hij tijdens zijn werk als verhuizer heeft leren kennen. Ook begint hij met een cursus Nederlands, wat erop duidt dat hij wel van plan is om voor langere tijd een leven in Nederland op te bouwen.

Wat Sergio precies verwacht van het leven in deze nieuwe omgeving ligt er niet dik bovenop. Wat daarbij meehelpt is dat hij in eerste instantie wordt neergezet als een prototype macho voetbalsupporter, lange tijd is het enige moment dat hij iets van enthousiasme toont tijdens die eerste scènes in De Galgenwaard. Maar als hij zich in zichzelf terugtrekt zie je dat er van alles speelt in dat hoofd van hem, alleen het scenario brengt dat niet naar buiten. Wat ‘Muy lejos’ daarentegen wel toont is dat het voor een immigrant – ongeacht uit welk land hij of zij afkomstig is – sowieso bikkelen is, was het in 2008 – het jaar van de crisis – nog moeilijker dan tegenwoordig? De mensen zijn vaak ronduit vijandig, de mogelijkheden voor werk en onderdak niet bepaald onuitputtend en misbruik door het de taal niet volledig machtig zijn ligt op de loer.

‘Muy lejos’ is soms traag, er gebeurt weinig en omdat je ook niet echt vat krijgt op het hoofdpersonage – die overigens wel sterk acteert – is het soms even doorbijten. Het is eigenlijk die sterke acteerprestatie die de kijker aan de film bindt. Mario Casas zet op zeer natuurlijke wijze een man neer die worstelt met zijn zelfbeeld, zijn levensomstandigheden en zijn toekomstverwachtingen. De beelden van het grauwe Utrecht doen het wel goed op film – het is eens wat anders dan onze hoofdstad. En uiteindelijk gaat ook voor Sergio de zon schijnen – letterlijk, en als het aan de interpretatie van deze positieve kijker ligt – vast ook figuurlijk.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 16 juli 2026