National Lampoon’s Lost Reality (2004)

Regie: – | 65 minuten | komedie | Acteurs: Abdul Malik Abbott, Monique Alexander, David M. Barsky, Patrick DeLuca, Devon, Jake Downey, Kami Herrington, Kymberly Jane, Ron Jeremy, Brian Oliver, Lance Ozanix, Rip Taylor, Allenina W., Jennifer Wilson

Big Brother, Idols, de Gouden Kooi – series die de meeste mensen wel eens hebben gezien, of in ieder geval iets over gehoord hebben. Deze zogenaamde ‘reality-tv’ is pas echt goed opgekomen in het eerste decennium van de 21e eeuw. Net als bij films wordt ook bij deze reality-shows de grens steeds verder gelegd – het lijkt wel alsof tegenwoordig voor alle beroepen, hobby’s en kunsten een talentenjacht wordt georganiseerd. Kortom, het wordt allemaal steeds gekker en dwazer.

In de film ‘Lost Reality’ – gemaakt door de mensen van National Lampoon, een groep die al jaren komedies produceert – gaat het juist over deze verlegde grenzen en het reality-tv genre wordt duidelijk op de hak genomen. ‘Lost Reality’ is geen conventionele film, maar bestaat uit meerdere zogenaamde fragmenten van reality-shows. Deze shows zijn allemaal te grof, kwetsend en expliciet om op de reguliere tv-zenders te worden uitgezonden – de ondertitel van de film is dan ook ‘Tv shows the networks wouldn’t dare air, please destroy if found’!

Zoals verwacht zijn de shows enorm bizar.Één van de ‘shows’ van ‘Lost Reality’ is bijvoorbeeld ‘The Whore’ – hierin gaan enkele mannen op een blind date met een vrouw, die op sex uitdraait (de makers schuwen niet om dit ook te filmen). Vervolgens komen ze er achter dat deze vrouw een prostituee is en dat er voor deze act is betaald. De show ‘Money’ gaat over een spelshow waarbij mensen de meest ranzige dingen doen op straat voor geld, waarbij moet worden gedacht aan het likken van tenen (van iemand anders!) of zelfs het likken van het eigen braaksel op straat. De film bevat ook de sketches van de ‘Amazing Racist’ waar een man in een voornamelijk Afro-Amerikaanse buurt in een KKK-kostuum rondloopt en de mensen lastigvalt. Deze sketches zijn over the top, racistisch en uitermate ongemakkelijk.

De grootste vraag die opkomt bij het kijken van de film is of de sketches nu allemaal wel of niet geacteerd zijn – de makers zijn er goed in geslaagd dit te verhullen. De bedoeling van de makers is duidelijk, want tegenwoordig lijkt reality-tv steeds verder af te dwalen naar nietszeggende meuk en met ‘Lost Reality’ stellen ze dat aan de kaak. Helaas is de manier waarop ze hun boodschap overbrengen net een stap te ver. Enkele van de sketches zijn wel te behappen (zoals de sketch ‘He Said, She Said’), maar het merendeel van de film is voornamelijk kwetsend, smerig en zelden grappig – zeker de humor mag je immers wel verwachten van een film van National Lampoon. Met maar 65 minuten speelduur is de film gelukkig wel aan de korte kant. Maar dingen zoals prostitutie, racisme, diefstal en pornografie worden verheerlijkt. Het is dan ook moeilijk te begrijpen waarom National Lampoon deze weg in is geslagen na de bekende leukere films uit de jaren 80.

Jarno Blom