Naughty Girl – Cette sacrée gamine (1956)

Regie: Michel Boisrond | 80 minuten | komedie, romantiek | Acteurs: Brigitte Bardot, Jean Bretonnière, Francoise Fabian, Mischa Auer, Michel Serrault, Jean Poiret, Jean Lefebvre, Darry Cowl, Bernard Lancret, Marcel Charvey, Lucien Raimbourg, Robert Rollins, Guy Henry, Mario David, Louis Viret

‘Naughty Girl’ is een clichématige romantische komedie, die veel weg heeft van een ouderwetse klucht. Alle ingrediënten hiervoor zijn ruimschoots aanwezig. Het verhaal is minimaal en dient meer als kapstok voor de komische situaties en woordspelingen. Ook de klassieke persoonsverwisselingen en het verstoppertje spelen ontbreken niet.

Alhoewel de klucht in het algemeen uit de toneelwereld afkomstig is, heeft het zoals in deze film de overstap naar de filmwereld gemaakt. De invulling is in ‘Naughty Girl’ matig. De hoeveelheid aan locaties en personages maken dat het geheel, in negatieve zin, chaotisch overkomt. Bovendien zijn de grappen voorspelbaar en flauw en schort het zo nu en dan aan timing bij de acteurs, waardoor de humor niet overkomt.

Het verhaal dat weinig om het lijf heeft, draait volledig om Brigitte Bardot. Het is duidelijk dat Roger Vadim, die destijds met haar getrouwd was, het stuk geschreven heeft met de gedachten dat zijn toenmalige echtgenote de hoofdrol zou spelen. Hij heeft zelfs niet de moeite genomen om de naam van haar personage te veranderen. Brigitte Bardot doet precies wat hij van haar verlangt. Zij moet vooral mooi zijn, dansen en zo nu en dan eenvoudige tekst oplezen.

Jean Bretonnière die de rol van Clery speelt en haar tegenspeler is, kan hier weinig tegenover stellen. Hij is danig onder indruk van haar verschijning en acteert hier ook naar. Dit geldt overigens ook voor de rest van de cast. Het is trouwens aan beide hoofdrolspelers te wijten dat er geen chemie tussen beiden is. Bardot die op een voetstuk is gezet, wil deze niet delen en Bretonnière doet geen moeite om erop te willen klimmen.

Vermeldenswaard is de manier waarop regisseur een split screen effect heeft willen creëren. Het bouwen van verschillende ‘houten’ kamers en het filmen van shots met telkens meer ‘kamers’ is een slimme en zeker ludieke methode om het voor die tijd technisch onmogelijke te realiseren.

‘Naughty Girl’ is geen ondeugende maar een onschuldige film, die slechts een select groepje zal bereiken en daarna in de vergetelheid raakt.

Lodi Meijer