Nawi (2024)

Regie: Toby Schmutzler, Kevin Schmutzler, Vallentine Chelluget, Apuu Mourine | 104 minuten | drama | Acteurs: Michelle Lemuya Ikeny, Joel Liwan, Benson Ochungo Obiero, Ben Teke, Michelle Tiren, Patrick Oketch, Marrianne Nungo, Nyokabi Macharia, Rael Atyang, Kevin Barasa, Milcah Cherotich, Simon Ebei, Fredrick Ekiru Ekitela, Furaha Kitumaini, Jeremia ‘Chapchap’ Logele, Apuu Mourine, Isaya Mutekhele, Nato Nelly

“Ik ben schuldig. Schuldig dat ik ben geboren als meisje.” Dit is een van de vele pijnlijke gedachten van de dertienjarige Nawi. Een jong meisje dat noodgedwongen volwassen moet worden in een samenleving die haar toekomst al heeft bepaald voordat zij zelf een keuze heeft kunnen maken. Nawi is echter niet zomaar iemand. Ze is het slimste meisje van haar klas en zelfs van haar regio Turkana in Kenia. Haar ambities zijn hoog, en ze droomt van onderwijs, vrijheid en een eigen toekomst. Deze dromen worden abrupt verpletterd wanneer Nawis vader besluit haar uit te huwelijken in ruil voor acht kamelen, zestig schapen en honderd geiten.

De film ‘Nawi’ volgt haar strijd om zich te verzetten tegen deze realiteit. Hierbij zijn er wanhopige pogingen te zien om te ontsnappen aan een veel groter systeem waarin meisjes nauwelijks zeggenschap hebben over hun eigen leven. De film toont een persoonlijk drama, maar is overduidelijk een aangrijpende klacht tegen een bredere maatschappelijke problematiek. Volgens cijfers van UNICEF zijn er wereldwijd ongeveer 640 miljoen kindhuwelijken. ‘Nawi’ benadert dit onderwerp met een relatief sobere en observerende blik. Het indrukwekkende acteerwerk van Michelle Lemuya Ikeny speelt daarin een cruciale rol. Haar vertolking van Nawi is kwetsbaar en rauw. Ze weet de innerlijke strijd van Nawi voelbaar te maken.

De regie ligt in de handen van broers Toby en Kevin Schmutzler, die voor deze productie samenwerkten met Keniaanse vrouwen Apuu Mourine en Vallentine Chelluget. Deze samenwerking was bedoeld om een zo authentiek mogelijke representatie neer te zetten. Ondanks de lokale betrokkenheid voelt de film op bepaalde momenten onmiskenbaar gefilterd door een Westers perspectief.

Zo wordt er veel nadruk gelegd op tradities als verklaring voor het onrecht dat Nawi wordt aangedaan, terwijl er relatief weinig verdieping wordt gegeven aan wat die tradities precies inhouden en hoe divers ze binnen Kenia zijn. Hierdoor ontstaat soms het risico dat de Keniaanse cultuur als geheel wordt neergezet als iets problematisch of zelfs kwaadaardigs. De praktijken die getoond worden zijn onmenselijk, illegaal en moreel onaanvaardbaar en vragen om meer nuance dan de film soms weet te bieden. De intentie van de makers is duidelijk en oprecht, maar niet elke keuze raakt de juiste toon.

Niettemin blijft ‘Nawi’ een film met een krachtige en urgente boodschap. Het is een verhaal dat gezien en gehoord moet worden. Ondanks zijn tekortkomingen slaagt de film erin om bewustwording te creëren.

Elise Vermeulen

Waardering: 3

Bioscooprelease: 18 december 2025