Night Hunter – Nomis (2018)

Recensie Night Hunter Cinemagazine Regie: David Raymond | 98 minuten | actie, thriller | Acteurs: Henry Cavill, Alexandra Daddario, Ben Kingsley, Brendan Fletcher, Eliana Jones, Minka Kelly, Stanley Tucci, Nathan Fillion, Sara Thompson, Emma Tremblay, Carlyn Burchell, Mpho Koaho, Daniela Lavender, Kristen Harris, Jason Tremblay, Stephanie Sy, Lauren Cochrane, Annika Elyse Irving, Luke Milligan, Beverly Ndukwu, Darren Ross

Een voormalig rechter die samen met een bevallige jonge assistente door het castreren van seksuele geweldplegers de balans weer wil herstellen… dat klinkt als een fijn uitgangspunt voor een sensationele wraakfilm, niet? Spijt van het feit dat hij zoveel misdadigers heeft laten gaan, is de gepensioneerde Cooper (Ben Kingsley) op een ware kruistocht (no pun intended). Hij doet dit in ‘Night Hunter’ (oorspronkelijke titel ‘Nomis’, die veel logischer is, maar wat niet uitgelegd kan worden zonder een belangrijk plottwist weg te geven). ‘Night Hunter’ is het speelfilmregiedebuut van David Raymond, die ook het scenario schreef. Jammer genoeg is dit niet het belangrijkste gegeven van deze actiethriller.

‘Night Hunter’ draait om politieman Marshall (Henry Cavill, erg likeable in deze rol). Wanneer in het besneeuwde Minnesota het lichaam van een jonge vrouw ontdekt wordt op een oplegger met boomstammen, heeft hij binnen een mum van tijd door dat zij niet zo maar van de brug afsprong waaronder deze vrachtwagen reed. Nee, ze was duidelijk op de vlucht. Zijn speurderskwaliteiten brengen hem al snel bij een verlaten huis. Onder het huis bevindt zich een groezelige kelder, versierd met kerstlichtjes. Een valse radio spuugt vrolijke deuntjes uit en o ja, er zijn een aantal hokjes waarin gekidnapte jonge vrouwen zitten. De vermeende ontvoerder loopt er giechelend in zijn ondergoed rond.

Eenmaal op het politiebureau wordt deze Simon (Brendan Fletcher) onderworpen door een diepgaand psychologisch onderzoek door de getalenteerde, jonge profiler Rachel (Alexandra Daddario). Zij moet haar standpunt verdedigen tegen de geharde baas (Stanley Tucci). Ze is ervan overtuigd dat Simon meerdere persoonlijkheden heeft. Deze kinderlijke ziel kan nooit de gruwelijke dader zijn. Ondertussen kampt Marshall met de zorgen om zijn opgroeiende puberdochter (hij is gescheiden). En Cooper schiet Marshall te hulp wanneer zijn jonge assistente óók ontvoerd wordt. Wat een spannende klopjacht op de werkelijke dader had moeten worden, mondt uit in een onoverzichtelijk warrig geheel.

Raymond heeft duidelijk goede ideeën, al voelt zijn film vooral aan als een collage van ieders favoriete misdaadthrillers. Dat is eigenlijk logisch, want met een onderwerp als seriemoordenaars (of serieverkrachters) denk je al gauw aan ‘Se7en’ of ‘The Silence of the Lambs’. Het is alleen zo jammer dat deze filmmaker zijn ideeën niet goed weet te doseren. ‘Night Hunter’ is zo propvol, dat eigenlijk geen enkel element goed tot zijn recht komt. Complicaties worden op complicaties gestapeld, zonder dat dit de spanning verhoogt. Daarbij komt dat de montage beslist niet goed is gedaan. Op papier is het verhaal misschien goed te volgen, als je de film kijkt, is het vooral een warboel. Personages worden opgevoerd en verdwijnen van het strijdtoneel zonder dat dat impact heeft (we huilen om je, hoor, Nathan Fillion!) en weer anderen maken een plotselinge, onlogische karakterontwikkeling door. Er lijken scènes te ontbreken; en soms zien we fragmenten waarvan je je afvraagt waar en in welke tijd zich dit afspeelt. Is het een flashback? Wat is het nut hiervan?

En dat is de hamvraag bij deze film: wat is het nut ervan? ‘Night Hunter’ zal bij niemand een blijvende indruk achterlaten. Bij tijd en wijle is deze film vermakelijk, maar er zit in het materiaal in ieder geval een veel betere thriller verstopt dan het eindproduct daadwerkelijk is.

Monica Meijer

Waardering: 2

Bioscooprelease: 29 augustus 2019