Nos batailles (2018)

Recensie Nos batailles CinemagazineRegie: Guillaume Senez | 98 minuten | drama | Acteurs: Romain Duris, Basile Grunberger, Lena Girard Voss, Lucie Debay, Laure Calamy, Dominique Valadié, Laetitia Dosch, Sarah Le Picard, Kris Cuppens, Cédric Vieira, Jeupeu, Valentine Cadic, Francine Lorin-Blazquez

‘Nos batailles’ gaat over Olivier Vallet, een man die geconfronteerd wordt met het abrupte vertrek van zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen. Waar zijn vrouw voorheen altijd verantwoordelijk was voor de opvoeding en de dagelijkse gang van zaken in het huishouden, ziet hij zich ineens genoodzaakt de zorg voor zijn twee jonge kinderen, Rose en Elliot, te combineren met zijn drukke baan als teamleider in een groot distributiecentrum. Klinkt bekend? Ja, ‘Nos batailles’ heeft veel weg van ‘Kramer vs. Kramer’, de film uit 1979 waar Meryl Streep en Dustin Hoffman hun eerste Oscars mee wonnen.

Romain Duris speelt op overtuigende wijze een man die geen flauw idee heeft waar zijn vrouw mee zit. De kijker begrijpt het echter ook niet helemaal. We zien dat ze bij de arts voor haar zoontje zit en dan wordt er iets aangekaart waar zij last van heeft, maar wat dat dan is, komt niet echt tot uiting. Ook de scène op haar werk geeft nauwelijks opheldering. We zien hoezeer zij zich het lot aantrekt van een klant wiens betaling per bankpas geweigerd wordt, of is het slechts de zogeheten druppel? Daarna stort ze in elkaar. Voor haar kinderen weet ze de schijn nog op te houden, maar blijkbaar is de maat vol en kan ze niet anders dan vertrekken, zonder afscheid te nemen, zonder bericht achter te laten.

De film toont dan hoe Olivier – en in mindere mate de kinderen – omgaan met deze ingrijpende verandering. De kinderen zijn nog lang niet zelfstandig genoeg, dus zijn moeder wordt regelmatig ingeschakeld om ze na school op te vangen. Dat levert echter ook spanningen op. Wanneer Oliviers ietwat excentrieke zus Betty op bezoek komt (fijne rol van Laetitia Dosch) lijkt het gezin tijdelijk in rustiger vaarwater te raken, want de moederrol wordt naadloos overgenomen door Betty. Maar wanneer na haar vertrek de jongste, Rose, ineens weigert te praten, voelt dat geforceerd en onnatuurlijk.

Hoewel duidelijk is wat de bedoeling van de filmmaker is: het belichten van de strubbelingen die mensen zowel op professioneel gebied als in hun privéleven hebben en hoe dat iedereen gelijkmaakt, pakt deze combinatie in ‘Nos batailles’ niet zo goed uit als de opzet was. De scènes die zich in en om het Amazon-achtige bedrijf afspelen, leiden af van de hoofdlijn van het verhaal en de emotionele impact daarvan blijft daardoor achterwege. Goed geacteerd, dat wel, en bij vlagen onderhoudend, maar door de opzet van het verhaal zul je, anders dan bij ‘Kramer vs. Kramer’, bij deze niet heel memorabele film geen traan laten.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 10 januari 2019