Oh Lucy! (2017)

Recensie Oh Lucy CinemagazineRegie: Atsuko Hirayanagi | 95 minuten | komedie, drama | Acteurs: Shinobu Terajima, Josh Hartnett, Kaho Minami, Kôji Yakusho, Shioli Kutsuna, Megan Mullally, Reiko Aylesworth, Nick Gracer, Liz Bolton, Miyoko Yamaguchi, Hajime Inoue, Hiroaki Miyagawa

Een eenzame Japanse vrouw die een cursus Engels gaat volgen. Het klinkt niet als de meest aantrekkelijke premisse voor een film, maar Atsuko Hirayanagi bewijst met ‘Oh, Lucy!’ dat er absoluut een gevoelige film van te maken is; compleet bizar en chaotisch, maar ook gevoelig. Dusdanig bizar zelfs, dat dit wellicht tot de meest vreemde titel op het curriculum vitae van producer Will Ferrell gerekend mag worden. Met films als ‘Hot Rod’ en ‘Between Two Ferns with Zach Galifianakis’ is dit een prestatie van formaat te noemen.

In zijn geheel is het verhaal van ‘Oh Lucy!’ behoorlijk ingewikkeld. Het komt erop neer dat de hoofdpersoon, Setsuko, een cursus Engels overneemt van haar nichtje Mika. Beide dames vallen als een blok voor docent John, die er nogal onorthodoxe lesmethodes op na houdt. Zo geeft hij zijn leerlingen allereerst een Amerikaanse naam, Setsuko wordt de titulaire Lucy, en laat hij ze een pruik opzetten. Mika reist met John naar de Verenigde Staten, waarna Setsuko met haar zus (Mika’s ongeruste moeder) achter hen aan reizen in een poging om Mika naar huis te brengen. Hilariteit, drama en onverwachte wendingen volgen hen op de roadmovie die halverwege de film wordt ingezet. De terugkeer naar Tokyo aan het einde zorgt wel voor een bevredigend slot, waarmee ‘Oh Lucy!’ het onzekere middenstuk behoorlijk goed weet te maken.

Daar komt gelijk het grootste probleem met deze film naar voren. De toon van ‘Oh Lucy!’ verandert drastisch zodra het gezelschap in Amerika is gearriveerd. Om dit te begrijpen is het belangrijk om te weten dat Hirayanagi in 2014 een gelijknamige korte film heeft uitgebracht. Deze film behandelde vrijwel hetzelfde verhaal, maar de film bleef in Japan. In het begin van de lange film heeft Hirayanagi haar, zeer succesvolle, korte film vrijwel gekopieerd. Zowel in toon als in letterlijke scènes. Dit is terug te zien in de film zelf. Het gedeelte dat overgenomen is van de korte film heeft een sterk absurdistisch komisch gehalte, terwijl de verhaallijn die daarop volgt meer oogt als een dramatische roadmovie. Een constante toon had deze film beter tot zijn recht kunnen laten komen.

Voor het overgrote deel weten de karakters in deze film te overtuigen. De eenzame vrouw in Setsuko (Shinobu Terajima) wordt goed neergezet, en haar obsessie voor John (Josh Hartnett) overtuigt. Het karakter van John is wat minder goed uitgewerkt. De man heeft geheimen, maar de setup hiervoor mist helaas. Dat maakt de driehoek tussen Setsuko, John en Mika minder overtuigend, waardoor een behoorlijk heftige actie van Mika tegen het eind van de film niet uit de verf komt.

Niet alleen de driehoeksverhouding tussen de drie hoofdpersonen valt in het water, ook de onderlinge relatie tussen de twee zussen laat een hoop te wensen over. Het wordt snel duidelijk dat de twee een behoorlijke geschiedenis hebben, maar doordat die geschiedenis alleen slordig in bijzinnetjes wordt uitgediept krijgen de conflicten tussen de twee zussen een geforceerd karakter.

‘Oh Lucy!’ is een compleet absurde achtbaanrit van emoties waarin hilarische, schokkende en ontroerende momenten worden afgewisseld met geforceerde relaties en een onnodig ingewikkeld plot. Naast de acteerprestaties van Terajima en Hartnett maakt het slot van de film een hoop goed, wat het wankele middenstuk redelijk herstelt.

Teun van der Maas

Waardering: 3

Bioscooprelease: 17 mei 2018