On ira (2025)

Regie: Enya Baroux | 97 minuten | komedie, drama | Acteurs: Hélène Vincent, Pierre Lottin, David Ayala, Juliette Gasquet, Henock Cortes, Gabin Visona, Brigitte Aubry, Fannie Outeira da Costa, Jeanne Arènes, Nicolas Lumbreras, Ariane Mourier, Cléa Godji, Nicolas Martinez, Martin Darondeau, Giulian Roux, Ava Hervier

Grote persoonlijke drama’s vragen in filmtermen niet altijd om grote persoonlijke drama’s. Soms zijn die drama’s dermate groot, dat ze beter zijn gebaat bij een mildere vorm van drama of zelfs bij een komische aanpak. Daarom is een komedie als ‘Simon’ zo sterk: de humor maakte een loodzwaar onderwerp als euthanasie te behappen en daarmee bespreekbaar. Dat er maar weinig van dergelijke films zijn heeft waarschijnlijk te maken met de moeilijke opgave om komedie en drama in evenwicht te houden. Een overdreven lollige film is al snel respectloos, een te serieuze aanpak slaat de humor dood.

Waarmee we belanden bij de Franse komedie ‘On ira’. Hierin ontmoeten we de Franse bejaarde Marie, haar volwassen zoon Bruno, zijn dochter Anna, de jonge verzorgende Rudy en diens huisrat Lennon. Marie is ongeneeslijk ziek en wil in Zwitserland euthanasie plegen. Zoon Bruno heeft last van financiële schulden, een ex in Brazilië en een dochter in de puberteit. Verzorgende Rudy heeft weer andere problemen, zoals ontslag bij zijn werkgever. Met een list lukt het Marie om Bruno – die niets van haar ziekte weet – mee te krijgen naar Zwitserland, vergezeld door Rudy, Lennon en Anna.

En zo transformeert ‘On ira’ tot een typische roadmovie, waarbij de reisgenoten elkaar beter leren kennen en waarderen. Uiteraard is zo’n trip ook altijd weer een reis naar persoonlijke groei en loutering. Wat deze film net iets specialer maakt, is dat dit ook een reis naar het einde is. De dood van Marie hangt als een schaduw over de gebeurtenissen heen, waarbij je als kijker vaak meer weet dan de personages.

Naast zijn mild tragische ondertoon moet ‘On ira’ het vooral hebben van de grappen. Ook die zijn meestal mild, al moesten we nog het hardste lachen om een wat grovere grap (met zwemvleugeltjes). De humor is tamelijk origineel, en dat geldt ook voor een aantal plotvondsten. Verder genieten we van het heerlijk lome tempo en van de ontmoeting met een groepje rouwende én feestende Roma.

Helaas zitten er iets te veel toevalligheden in de plot en zijn niet alle acteurs even bekwaam. Maar met zijn typisch Franse humor, fijne locaties, aandoenlijk hoofdpersonage en lieve toon is ‘On ira’ zeker geslaagd. En dan zijn we nog het belangrijkste vergeten: deze film bewaart met het grootste gemak het evenwicht tussen humor en drama. Knap gedaan dus.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 3 juli 2025
VOD-release: 3 oktober 2025