One Hour Photo (2002)

Regie: Mark Romanek | 98 minuten | drama, thriller | Acteurs: Robin Williams, Connie Nielsen, Michael Vartan, Dylan Smith, Erin Daniels, Gary Cole, Lee Garlington, Paul H. Kim, Marion Calvert, David Moreland    

De eerste in een reeks van films waarin komiek Robin Williams de rol van schurk aannam. Na deze film speelde hij de bad guy in ‘Insomnia’ en ‘Death to Smoochie’. In ‘One Hour Photo’ speelt Williams Sy Parrish. Parrish is een contactschuwe werknemer bij een fotozaak. Zijn leven staat geheel in het teken van zijn werk. Parrish’ favoriete klanten zijn de familie Yorkin. In dit gezin ziet Sy Parrish alles wat hij wilde bereiken in zijn leven, maar nooit voor elkaar kreeg. Als Parrish ontdekt dat dit ogenschijnlijk gelukkige gezinnetje uit elkaar dreigt te vallen door het vreemdgaan van vader Will, slaan alle stoppen door bij de foto-ontwikkelaar.

‘One Hour Photo’ is de eerste film waarin Robin Williams zijn in het slop geraakte carrière wilde redden. De laatste jaren grossierde de Amerikaanse komiek in slappe rollen in familiefilms. In deze film komt zijn niet geringe acteertalent weer naar boven. Het knappe van zijn acteerprestaties is dat je als kijker helemaal meegesleept wordt in Sy Parrish’ ondergang. Daarover later meer. Het verhaal begint met een scène in een gesticht. We zien Sy Parrish in gesprek met rechercheur Van Der Zee (Eriq LaSalle). Via een voice-over vertelt Parrish hoe hij daar terecht is gekomen. Deze voice-over zet al meteen de toon va de film. Met zijn blikkerige, emotieloze stem vertelt Parrish hoe het allemaal zo ver heeft weten te komen. De vormgeving van de film speelt hier handig op in. Alles in de film is strak en klinisch weergegeven. Trage shots van het winkelcentrum waar de fotozaak zich bevindt, versterken het ongemakkelijke gevoel dat de voice-over oproept. De sombere kleuren en de paranoïde klinkende soundtrack maken het af.

‘One Hour Photo’ is geen gemakkelijke film. De film wekt een ongemakkelijk gevoel op en de thema’s (de te ver doorgeslagen) individualisme en isolatie in onze samenleving zetten je aan het denken. Verder zal het trage verloop van de film ook mensen afschrikken. Hetzelfde geldt voor het personage dat Robin Williams neerzet. Sy Parrish is een man waar de eenzaamheid en wanhoop vanaf spatten. Hij leidt een anoniem en leeg leven. De foto-ontwikkelaar is alleen en heeft geen familie of vrienden. Het enige dat hij heeft is zijn werk en zijn verlangen naar een gezin. Dat ideale gezinnetje herkent hij in zijn vaste klanten, de familie Yorkin. Als Parrish’ obsessie voor de Yorkins ongezonde vormen begint aan te nemen, begint hij fouten te maken op zijn werk. Dan wordt hij ontslagen. Als Parrish ontdekt dat vader Will Yorkin vreemd gaat en zijn gezin verwaarloost, slaan alle stoppen door bij de foto-ontwikkelaar. Hij zal ‘zijn’ gezin beschermen! Sy Parrish is geen doorsnee filmheld dus. Robin Williams acteert heel ingetogen, sterker nog er is niks van zijn drukke en uitbundige gedrag te merken dat in veel van zijn latere films terugkomt. Alleen zijn naam herinnert eigenlijk aan de komiek die zo bekend is geworden met familiefilms als ‘Flubber’ en ‘Mrs. Doubtfire’.

Dat Williams wel degelijk kan overtuigen in serieuze rollen bewees hij al in de films ‘Awakenings’, ‘The Fisher King’ en ‘Good Will Hunting’. Voor die laatste film ontving hij zelfs een Oscar voor beste mannelijke bijrol. Zijn naam als acteur dreigde na diverse flops in het slop te geraken, maar met zijn nieuwe rollen als schurk is hij weer helemaal terug. Met ‘One Hour Photo’ als uitschieter. Met zijn onderkoelde spel weet Williams je op een geloofwaardige manier mee te slepen naar de onvermijdelijke ondergang van de eenzame foto-ontwikkelaar. Ondanks zijn gruwelijke daden en paranoïde gedrag weet Williams toch sympathie op te wekken voor zijn personage. Als kijker kun je begrijpen wat Parrish dreef tot zijn daden, zonder het goed te praten.

Het is wel een beetje jammer dat Williams’ sterke rol de andere acteurs volledig overschaduwt. Connie Nielsen (Nina Yorkin) en Michael Varkan (Will Yorkin) acteren niet onverdienstelijk maar kunnen niet verhullen dat hun personages in feite vrij eendimensionaal zijn. De film is een one man show voor Robin Williams. Het is dan ook vooral te danken aan zijn sterke prestatie dat ‘One Hour Photo’ zo’n geslaagde film is geworden. Helaas was deze film geen groot succes aan de bioscoopkassa’s. Waarschijnlijk omdat de strakke vormgeving en afwijkende verhaallijn niet bij veel bezoekers in de smaak vielen. Het verhaal is te traag en anders vormgegeven om een groot popcornpubliek te bereiken en te commercieel bevonden door arthouse-liefhebbers. Daarom heeft deze film geen groot publiek bereikt. Geheel ten onrechte. Deze intelligente thriller van regisseur Mark Romanek verdient het om bekeken te worden door een groot publiek.

Frank v.d. Ven