Out of the Blue (1980)

Regie: Dennis Hopper | 94 minuten | drama | Acteurs: Linda Manz, Dennis Hopper, Sharon Farrell, Don Gordon, Raymond Burr, Leon Ericksen, Fiona Brody, David L. Crowley, Joan Hoffman, Carl Nelson, Francis Ann Pettit, Glen Pfeifer, David Ackridge, Jim Byrnes, Glen Fyfe, Louis Gentile, Murdine Hirsch, John Anderson

In 1969 schreef Dennis Hopper geschiedenis met zijn baanbrekende roadmovie ‘Easy Rider’, over de zoektocht naar vrijheid en de verstoting van de hippiegeneratie. Elf jaar later volgde de thematische tegenhanger ‘Out of the Blue’: een nihilistische blik op verloren idealen en hoe de volgende generatie opdraait voor de zonden van de ouders.
Tiener Cebe (Linda Manz) groeit op in een troosteloze uithoek van Canada. Haar vader (gespeeld door Hopper zelf) zit in de gevangenis nadat hij dronken met zijn truck op een schoolbus vol kinderen inreed, terwijl haar moeder (Sharon Farrell) haar verdriet verdrinkt in drank en drugs. Cebe zoekt houvast in de opkomende punkscene: ze kleedt zich stoer, herhaalt punkslogans zonder ze echt te begrijpen en luistert eindeloos naar Elvis’ ‘Heartbreak Hotel’. Ondanks alles blijft ze haar vader idealiseren, en wanneer hij na zes jaar vrijkomt, klampt ze zich vast aan de hoop op een nieuw begin als gezin.

Om het een zware film te noemen zou een understatement zijn. Hopper schetst een wereld die doordrenkt is van uitzichtloosheid: grauwe beelden, sober camerawerk zonder poespas, en een audiotrack die soms ietwat onzuiver klinkt, maar daardoor alleen maar bijdraagt aan de rauwheid van de ervaring. Daarbij brengt Neil Youngs ‘My My, Hey Hey (Out of the Blue)’ een poëtische weemoed die zowel thematisch als emotioneel precies de juiste toon raakt.

Linda Manz zet een verbluffende prestatie neer als de jonge Cebe. Met haar bazige loopje en grote mond domineert ze elke scène met een onverschrokken energie die van het doek afspat. Maar het is juist de tegenstrijdigheid die haar personage zo aangrijpend maakt: ze rookt en daagt de wereld uit alsof ze volwassen is, maar ligt even later duimzuigend in bed, gevangen tussen kinderlijke kwetsbaarheid en volwassen woede. Haar rebellie voelt als een schreeuw om hulp, maar niemand die haar hoort. Een uiterst ontroerende vertolking die kan worden gerekend tot een van de meest aangrijpende tienerrollen uit de Amerikaanse filmgeschiedenis.

Ook Hopper gooit hoge ogen met misschien wel het sterkste acteerwerk uit zijn carrière. In werkelijkheid worstelde hij destijds hevig met alcohol en drugs, en die ervaring lijkt hij onverbloemd te hebben ingezet. Met zijn confronterende spel toont hij hoe zelfdestructie niet alleen de dader verteert, maar ook alles en iedereen eromheen meesleept. Hopper suggereerde later dat zijn personage gelezen kan worden als een tien jaar oudere versie van zijn hippie uit ‘Easy Rider’, ten onder gegaan aan zijn eigen demonen.

‘Out of the Blue’ is een hartverscheurend meesterwerk dat kan worden gezien als de spirituele opvolger van ‘Easy Rider’. Met zijn verpletterende emotionele kracht is het allesbehalve een gemakkelijke zit, maar maakt het een film om niet te vergeten.

Julian Meijer

Waardering: 5