P’tit Quinquin (2014)

Regie: Bruno Dumont | 240 minuten | komedie, misdaad | Acteurs: Alane Delhaye, Lucy Caron, Bernard Pruvost, Philippe Jore, Philippe Peuvion, Lisa Hartmann, Julien Bodard, Corentin Carpentier, Pascal Fresch, Jason Cirot, Baptiste Anquez, Stéphane Boutillier, Frédéric Castagno, Andrée Peuvion, Lucien Chaussoy, Cindy Louguet, Céline Sauvage

Bruno Dumont staat niet bekend om zijn luchtige, lichtvoetige films. Des te opmerkelijker is het dat de maker van zwaarmoedige titels als ‘La vie de Jésus’ (1997), ‘L’humanité’ (1999) en ‘Flandres’ (2006) in 2014 ineens met een komische miniserie op de proppen kwam. ‘P’tit Quinquin’ is echter geen gewone komedie, maar een bizar moordmysterie met tragikomische trekjes. Het kleine jongetje uit de titel is Quinquin (Alane Delhaye), een ondeugd van een jaar of twaalf die met zijn vriendinnetje Eve (Lucy Caron) en zijn vriendjes het nodige kattenkwaad uithaalt op het Normandische platteland (de streek waar de regisseur zelf ook vandaan komt en waar veel van zijn films zich afspelen). Op een middag wordt hun aandacht getrokken door een helikopter die over de Noord-Franse kleigrond vliegt. Wat blijkt er aan de hand? In een bunker bij het strand is een dode koe gevonden. Behalve dat het merkwaardig is dat het dier daar überhaupt terechtgekomen is, blijkt er iets nog veel vreemders aan de hand te zijn.

In het lichaam van de koe worden namelijk lichaamsdelen van een mens aangetroffen, die er via de achterzijde van het dier in lijken te zijn gestopt. Er dienen zich direct de nodige vragen aan: hoe is de koe in de bunker terechtgekomen, wiens resten heeft ze in haar maag, hoe zijn die daar beland en waarom is deze persoon omgebracht? Rechercheur Roger van der Weyden (Bernard Pruvost) en zijn assistent Carpentier (Philippe Jore) gaan op onderzoek uit. Het is een nogal opmerkelijk duo; de mopperende Van der Weyden hangt aan elkaar van de tics en autistische trekjes en Carpentier trapt de Citroën waarin het tweetal het Normandische platteland afstruint behoorlijk stevig op zijn staart. Terwijl zij hun onderzoek, dat steeds merkwaardiger wordt, proberen uit te voeren, worden ze gadegeslagen – en soms ook uitgedaagd – door P’tit Quinquin en zijn vrienden. Waar de meeste moordmysteries steeds meer antwoorden op vragen bieden, schept Dumont in ‘P’tit Quinquin’ juist steeds meer verwarring.

Het gaat de regisseur en schrijver dan ook niet om de whodunnit, maar om het schetsen van een plattelandssamenleving, en de problemen waar men – ook daar – mee te maken heeft. Jaloezie, buitenechtelijke affaires, rivaliteit en racisme bijvoorbeeld. Het gebied waar deze film zich afspeelt is nou typisch zo’n samenleving van ‘ons kent ons’. Men kent elkaars geheimen, problemen en misdragingen, maar zwijgt erover. De volwassenen in het dorp lijken allemaal wel iets op hun kerfstok te hebben en Dumont stelt daar als contrast het onschuldige kattenkwaad van de jeugd tegenover. De grappigste momenten in de film onderstrepen dit contrast ook nog eens; een prachtig voorbeeld is de scène waarin de rechercheurs tijdens de afscheidsdienst van de eerste tegen elkaar zeggen dat de moordenaar waarschijnlijk in de kerk zit, en we daarna zien dat één van de aanwezigen nota bene met bivakmuts op de preek aanhoort.

‘P’tit Quinquin’ is prachtig geschoten en prima geacteerd (heel knap als je bedenkt dat Dumont hoofdzakelijk met amateurs werkt). Deze film een komedie noemen is wellicht wat overmoedig, maar dat er humorvolle momenten in zitten staat buiten kijf. Het is humor op z’n Dumonts. Hier en daar is het wat langdradig (was het bijvoorbeeld nodig om de talentenjacht waaraan de zus van Eve meedoet zo uitgebreid te tonen?) en traag, maar over het algemeen zit je geboeid te kijken. Dumont biedt met deze miniserie (die overigens ook als bijna 200 minuten durende langspeelfilm te zien is) toch vooral een vermakelijk inkijkje in een besloten samenleving, waarmee hij de jeugd lijkt te willen behoeden voor de valkuilen waar vrijwel alle volwassenen intuinen.

Patricia Smagge

‘P’tit Quinquin’ verschijnt dinsdag 3 februari 2015 op DVD en VOD.