Paid (2006)

Regie: Laurence Lamers | 91 minuten | thriller, romantiek, misdaad | Acteurs: Anne Charrier, Murilo Benício, Tom Conti, Guy Marchand, Corbin Bernsen, Beppe Clerici, Tygo Gernandt, Hajo Bruins, Manouk van der Meulen, Helmert Woudenberg, Peggy Jane de Schepper, Marie-France Pisier, Fendi van Brederode, Ana Lúcia Torre, Sanne Wetselaar, Iwan Walhain, Marguerite de Brauw, Samir Nijenhuis, Perla Romera, Ben Visser, Patrick Vermin, Daniel Rovai, Narouz Moltzer, Walid Benmbarek

Bij de naam Silvester Slavenburg denk je eerder aan iemand uit de showbizz dan aan een bouwmagnaat. Toch is de drager van deze naam de opperbaas van een grote bouwonderneming. Met showbizz heeft hij niets te maken, behalve dan dat hij dol is op film en acteren. Dat laatste zal ongetwijfeld hebben meegespeeld toen op een dag regisseur en scenarist Laurence Lamers bij Slavenburg aanklopte om financiële steun voor een filmproject. Het resultaat, de misdaadthriller ‘Paid’, blijkt die investering niet echt waard. Het regiedebuut van Lamers is in alle opzichten ondermaats, met een belabberd script als meest opvallend gebrek. Het verhaal – iets met drugs, boeven en de CIA – is ongeloofwaardig, oninteressant, slecht uitgewerkt en warrig. Bovendien zijn de personages nooit meer dan lege hulzen. Alle boeven zijn herkenbaar aan hun sigaren en hun altijd zichtbare wapens, wapens die ze ook in een café rustig op een tafeltje voor zich leggen. De boevenbaas is van het type ‘charmante zakenman’ terwijl de bekeerde huurmoordenaar oogt als een rockster met liefdesverdriet. Dan is er ook nog een kind dat steeds stomverbaasd lijkt dat het in een heuse film speelt. Geen van die personages geeft blijk van iets wat op een uitgesproken karaktertrek lijkt, zodat meeleven is uitgesloten.

De dialogen zijn weer een verhaal apart. Zij lijken geschreven door iemand met de (Engelse) woordenschat van een middelbaar scholier, zodat de gesprekken blijven steken op het allerelementairste niveau. Omdat de internationale cast voor een groot deel uit niet-Engelstalige acteurs bestaat, komen bovendien de gruwelijkste accenten langs, van het polderengels van de Nederlandse boeven tot het Italiaansachtig Engels van Uncle Joe, die eigenlijk Giuseppe heet maar gespeeld wordt door een Fransman. Na het kijken van ‘Paid’ besef je maar weer eens hoe goed Nederlandse films als ‘Nachtrit’ en ‘Van God Los’ eigenlijk zijn. Ook besef je dat het niet altijd eerlijk is verdeeld in de (film)wereld. Terwijl menig vaderlands filmtalent geen geldschieter kan vinden voor zijn project, werd voor deze B-film anderhalf miljoen Euro uitgetrokken. Dus als Silvester Slavenburg in de toekomst nou eens zijn geld in een minder kansloos project zou steken, zijn we hem allemaal reuze dankbaar.

Henny Wouters