Passenger (2026)
Regie: André Øvredal | 94 minuten | horror, thriller | Acteurs: Jacob Scipio, Lou Llobell, Melissa Leo, Joseph Lopez, Miles Fowler, Alan Trong, Devielle Johnson, James William Clark, Tony Doupe, Charles Leggett, June Clemons, Bonni Dichone, William Lin-Yee, Joey Freitas, Michael Hilow, Norman Lesperance
Menig horrorfan heeft de aanloop naar en release van ‘Passenger’ nauwlettend via de achteruitkijkspiegel in de gaten gehouden. Studio Paramount heeft namelijk een opvallende marketingcampagne rond de film neer weten te zetten. De campagne begon met een mysterieuze website met dashcambeelden en dichter bij de releasedatum verscheen vervolgens een onheilspellende trailer samen met de slogan: ‘130 million people take road trips every year. 15,400 of them are never seen again.’ Ja, de campagne leunt dus wel enigszins op sensatiezucht, maar effectief is hij zonder twijfel. De marketingcampagne zit zelfs zó goed in elkaar dat het uiteindelijke resultaat moeite heeft om de vooraf gewekte verwachtingen waar te maken.
Tyler en Maddie besluiten hun leven drastisch om te gooien: ze verkopen hun huis om samen in een omgebouwde bus een nomadisch bestaan aan te gaan. Het is een droom en levenswijze waar vooral Tyler al langer naar verlangt. Maar nadat ze getuige zijn van een gruwelijk auto-ongeluk, lijkt een mysterieuze aanwezigheid zich aan hen te hebben gehecht. Langzamerhand verandert hun splinternieuwe bestaan in een grote nachtmerrie.
Op papier doet de film denken aan menig B-horrorproductie, waarbij een ogenschijnlijk simpel uitgangspunt uitgroeit tot een bovennatuurlijke angsttocht. Maar de marketingcampagne wekte écht de indruk dat ‘Passenger’ meer ambitie had dan dat. Narratief gezien blijft ‘Passenger’ uiteindelijk huiveringwekkend oppervlakkig en los van een paar originele en daadwerkelijk spannende momenten is het een voorspelbare horrorfilm. De openingsscène is bij verre na het sterkste segment van de film terwijl juist die scène grotendeels al werd weggegeven in het promotiemateriaal. Met eerdere films bewees de Noorse regisseur André Øvredal (‘Scary Stories to Tell in the Dark’, ‘The Autopsy of Jane Doe’) dat hij een capabele horrormaker kan zijn. Daarom is het jammer dat ‘Passenger’ narratief geregeld begint te wankelen.
Het script van Zachary Donohue en T.W. Burgess blijkt uiteindelijk de grootste zwakte van de film. Met name doordat de toon soms te abrupt van scène naar scène omslaat. Ook het mysterie rond de demonische aanwezigheid die Tyler en Maddie achtervolgt verliest al vroeg in de film een groot deel van zijn spanning. Het wordt daarom al snel duidelijk welke richting het verhaal uiteindelijk opgaat. Daarnaast lijdt de film sporadisch aan het ‘idiot plot’-syndroom: dialogen blijven soms opvallend vlak en meerdere personages maken keuzes waarbij je als kijker spontaan je ogen tot achter in je hoofd voelt draaien. De scenaristen nemen onderweg dus net iets te vaak de verkeerde afslag.
Øvredal weet met zijn regie de film wél in de juiste baan te houden. De Noorman heeft altijd al gevoel gehad voor het opbouwen van spanning. Zo weet hij vaak op vindingrijke wijze gebruik te maken van locaties en attributen. Ook hier vormt dat geen uitzondering. De regisseur weet de bus waarin Tyler en Maddie reizen op verschillende creatieve en doordachte manieren in te zetten om spanningsmomenten te creëren. Samen met goed camerawerk en goed gebruik van belichting resulteert dit hier en daar wel degelijk in iets substantieels. Zonder al te veel weg te geven behoren sequenties rond een parkeerplaats en een met een projector tot de spannendste, beste gefilmde en meest memorabele scènes van de film. Dit zijn momenten die niet alleen origineel aanvoelen maar ook daadwerkelijk waarmaken wat de promotie vooraf beloofde.
Het acteerwerk in ‘Passenger’ is voldoende en dienstbaar te noemen. Vooral Lou Llobell (‘Voyagers’, ‘Foundation’) weet als Maddie haar emotionele spanningsboog binnen de relatie overtuigend over te brengen en zorgt daarmee voor het merendeel van de chemie tussen het koppel. Zowel Llobell als Jacob Scipio (‘Bad Boys for Life’, ‘The Outpost’) doen zichtbaar hun best met het materiaal dat ze vanuit het script krijgen, aangezien het scenario inhoudelijk zelden om bijzonder gelaagd of veelzijdig acteerwerk vraagt. Tijdens de meer intense horrorgerichte scènes weten beide acteurs voldoende overtuiging en urgentie neer te zetten om de spanning overeind te houden. Binnen het soort film voldoet dat uiteindelijk prima.
De film bevat genoeg stijl, sfeer en inventieve momenten om te laten zien wat er méér in had kunnen zitten. Het scenario weet de belofte van een ronduit atmosferische en verfrissende horrorfilm uiteindelijk niet waar te maken. Wat overblijft is een voorspelbare en soms frustrerende horrorfilm met een opvallend sterke marketingcampagne en een paar memorabele scènes. Øvredal heeft inmiddels een aardig en gevarieerd resumé binnen het horrorgenre opgebouwd. Dat maakt het extra jammer dat de film uiteindelijk minder overtuigt dan sommige van zijn eerdere werken. Desondanks is hij wel degene die de film overeind houdt en de handen aan het stuur weet te houden. Het akeligste aan ‘Passenger’ is uiteindelijk dat je voortdurend voelt dat er ergens onder de motorkap een sterkere versie verborgen zit.
Rolán Bouzas Wensing
Waardering: 2.5
Bioscooprelease: 21 mei 2026