Peppa en de nieuwe baby – Een bioscoopervaring – Peppa Meets the Baby Cinema Experience (2025)

Regie: Gretchen Mallorie | 65 minuten | animatie, familie | Nederlandse stemmencast: Anber Ortanca, Leo Richardson, Nienke Brinkhuis, Indy Nagel, Elora Vermeer , Beatrijs Sluijter, Huub Dikstaal, Noah Fontijn, Leonoor Koster

Peppa Pig: het olijke biggetje en haar familie. Kinderen vinden het geweldig, volwassen wijzen vooral op de doordachte maar verraderlijke manier waarop tere kinderzieltjes aan het scherm gekluisterd worden. Korte, niet bijzonder aantrekkelijke filmpjes, waarin in een hoog tempo al even weinigzeggende verhaaltjes worden verteld. Het non-educatieve en herhalende karakter maakt kinderen tot kijkbuiszombies. Daarbij is Peppa Big, zoals het meisje in de Nederlandse versie heet, zelf ook niet van onbesproken bedrag. Emoties worden niet gereguleerd, maar eerder uitvergroot. Ze is regelmatig brutaal en respectloos naar anderen. Krijgt ze haar zin niet, probeert ze het met gejammer toch haar kant op te krijgen.

Of het echt zo slecht gesteld is, zal voor discussie vatbaar zijn. Desondanks is een bioscoopfilm een uitgelezen kans wat aan de kritiek te doen. Want juist een langere speelduur kan een tekenfilm als deze net wat meer diepgang geven, opdat Peppa en haar familie meer kunnen worden dan plotelementen alleen. Een plek waarin emoties niet worden uitvergroot, maar uitgediept. De afstand tussen personage en kind wordt als gevolg kleiner, beweegredenen en gemoedstoestanden op hun beurt meer inzichtelijk.

Dan is het jammer dat ‘Peppa en de nieuwe baby’ feitelijk een verzameling losse afleveringen met een overkoepelend thema is. Gebleven zijn de vlugheid en de onbeduidendheid, waardoor de losse delen maar moeilijk blijven hangen. Het thema, de geboorte van een nieuw broertje of zusje, krijgt daardoor ook minimale lading. Dat voelt toch ergens als een gemiste kans. Daarbij is de film verrassend humorloos. Vergeleken met bijvoorbeeld de Nederlandse bioscoopfilm ‘Twee kleine kleutertjes’, dat eenzelfde thema hanteert, valt er hier eigenlijk weinig te beleven.

Met een baby erbij wordt het huis wel een beetje klein, de auto idem dito. Er moeten wat voorbereidingen worden getroffen. En dat is het wel een beetje. Een emotionele landing krijgt het niet. En voor je het weet is de baby er al, een meisje genaamd Evie. En dat is dan dat. De grootsheid van een bioscoopfilm wordt nooit benaderd.

Toch zijn er ook wat positieve punten op te noemen. De tussenfilmpjes die de afleveringen aan elkaar koppelen combineren de animatiebeelden met real life beelden van echte kinderen. Het is een slimme manier om de betrokkenheid toch nog wat te vergroten en kinderen langer aan zich te binden, want de jonge kijker wordt als vanzelf deelgenoot van Peppa’s babyavonturen. De begeleidende liedjes zijn daarbij erg aanstekelijk.

Uiteindelijk is Peppa Pig als een suikerspin. Het vooruitzicht is aanlokkelijk, de eerste happen nog welgevallig. Maar dan wordt de boel plakkerig en begint de overdaad aan suiker tegen te staan. Met de laatste hap ben je er helemaal klaar mee. Desondanks verlang je de volgende dag alweer naar een nieuwe. Voor ‘Peppa en de nieuwe baby’ is dat niet anders. De meekijkende kleuter, wellicht ook al iets te oud, verloor al snel haar interesse. Toch vroeg ze twee dagen later of ze hem weer mocht zien.

Wouter Los

Waardering: 2

Bioscooprelease: 4 juni 2025