Plainclothes (2025)
Regie: Carmen Emmi | 95 minuten | drama, romantiek, thriller | Acteurs: Tom Blyth, Russell Tovey, Maria Dizzia, Christian Cooke, Darius Fraser, Gabe Fazio, Jason Ngo, Marlene Mancini, Luke Burke, Joseph Emmi Sr., Christine Albright, Charli Emmi, Alessandra Ford Balazs, Oliver Fedrizzi, John Bedford Lloyd, Emily Fedrizzi, Carmen Emmi III, Amy Forsyth
Het is 1990, in een winkelcentrum in New York. Onopvallend houdt Lucas (Tom Blyth) willekeurige mannen in de gaten, op zoek naar oogcontact, in de hoop dat een van hen hem volgt naar de wc: een van de voornaamste geheime ontmoetingsplekken voor homoseksuele mannen. Wanneer hij en een onbekende man elkaar hier benaderen, en op het punt staan om verder te gaan, loopt Lucas weg. Als undercover politieagent is het namelijk zijn taak om deze mannen te arresteren, wegens hun geaardheid. Wanneer Lucas Andrew (Russell Tovey) ontmoet lukt dit hem echter niet: zijn aantrekkingskracht tot hem is te groot, en hij kan deze niet weerstaan. Lucas kan zijn eigen seksualiteit niet langer ontkennen, en worstelt met de zwaarte van het geheim dat hij al jaren bij zich draagt.
‘Plainclothes’ is het debuut van regisseur en schrijver Carmen Emmi, die met dit meeslepende verhaal een enorm sterk werk heeft neergezet. Emmi neemt toeschouwers mee in de storm in Lucas zijn hoofd, en gebruikt hiervoor allerlei filmtechnieken. Vanaf de eerste seconde worden Lucas zijn gezichtsuitdrukkingen in beeld gebracht in prachtige close-ups, wat zijn beleving op pakkende wijze op de voorgrond plaatst. Bovendien wordt het perspectief van Lucas, zowel in tegenwoordige tijd als in zijn herinneringen, expliciet onderscheiden door het gebruik van verschillende camera’s, met een onmiskenbaar andere beeldkwaliteit. Deze korrelige beelden worden perfect ondersteund door een hoorbare ruis, die steeds luider lijkt te worden. Emmi weet hierbij exact waar hij de focus op moet leggen voor een meeslepend plot. De relatie tussen Lucas en Andrew wordt prachtig afgebeeld met shots van hun blikken, handen die de rits van een vest openmaken, of enkel hun schaduw op de muur. Het licht en de kleuren zijn in elke scène perfect, en variëren van het grijze kunstmatige winkelcentrum tot de oranje gloed in een bioscoop. Op deze manier wordt er veel van hun relatie ook overgebracht zonder woorden, wat het geheel enorm versterkt.
Dat ‘Plainclothes’ ook wordt omschreven als thriller, is bovendien volkomen terecht. De ontmoetingen tussen Lucas en Andrew gaan namelijk gepaard met een hoop angst: om gezien te worden, maar ook voor hun eigen geaardheid en identiteit. Door middel van cross-cutting wordt deze spanning geslaagd opgebouwd, wat de emotionele lading van het verhaal vergroot.
Emmi heeft met ‘Plainclothes’ een ontroerende en bewonderenswaardige film tot stand gebracht. De ervaring van Lucas is op treffende wijze in beeld gebracht, door middel van aangrijpende shots en meeslepend camerawerk. Zowel zijn gevoelens voor Andrew als zijn angst hiervoor komen enorm sterk over; dit zorgt voor een overtuigend verhaal, en een ijzersterk debuut.
Sara Goosensen
Waardering: 4.5
Bioscooprelease: 8 januari 2026
