Polleke (2003)

Regie: Ineke Houtman | 97 minuten | familie | Acteurs: Liv Stig, Mamoun Elyounoussi, Daan Schuurmans, Halina Reijn, Frank Lammers, Helmert Woudenberg, Marja Kok, Rosa Boesten, Vanessa Coco Morales, Odin Delver, Chaib Massaoudi, Nuzha Salah, Susan Visser, Veerle Dobbelaere

De film ‘Polleke’ is gebaseerd op gelijknamige kinderboeken van Guus Kuijer over het elfjarige meisje Polleke. Het is niet de eerste keer dat regisseur Ineke Houtman haar inspiratie put uit de boeken van Kuijer. In 1994 verschenen twee televisieseries over de avonturen van Madelief, waarna in 1998 het bekendste boek uit de Madelief-serie, ‘Krassen in het tafelblad’, in de Nederlandse bioscopen werd vertoond. Bij ‘Polleke’ laat Houtman opnieuw zien dat ze in staat is om drama, humor en spanning in de juiste balans op het witte doek te brengen. Door deze combinatie en dankzij een alleraardigst acteerspel van de debutanten Liv Stig (Polleke) en Mamoun Elyounoussi (Mimoen) is deze film, ook voor volwassenen, zeer de moeite waard om gezien te hebben. Het verhaal is ontroerend maar tevens luchtig en heeft een actueel onderwerp als uitgangspunt. De film laat namelijk zien hoe twee jonge, onschuldige verliefden met een verschillende culturele achtergrond geconfronteerd worden met de harde werkelijkheid. Op een subtiele manier maken de jeugdige kijkers kennis met de problemen die de verschillen in cultuur met zich meebrengen. Zwaardere scènes worden afgewisseld met een flinke dosis humor.

Leuke rollen zijn weggelegd voor Frank Lammers en Halina Reijn die respectievelijk de saaie, klungelige, maar toch strenge meester Wouter en de chaotische, losbandige moeder van Polleke op komische wijze vertolken. Opmerkelijk lijkt in eerste instantie de keuze voor Daan Schuurmans als Polleke’s vader, aangezien hij met zijn uiterlijk zelfs te jong zou zijn voor een jonge vader. Maar de manier waarop hij zijn karakter als drugsverslaafde neerzet, maakt alweer een hele hoop goed. Het tempo van de film verloopt erg vlot doordat de hoofdpersoon een hoop meemaakt en doordat de personages zo verschillend zijn van karakter. Na afloop kan worden geconcludeerd dat de structuur van het verhaal goed in elkaar zit; de verhaallijnen komen samen en zorgen voor een kloppend geheel. De film loopt in zekere zin goed af, maar laat in het midden wat de toekomst in petto heeft voor de personages. Polleke is al met al goed voor ruim anderhalf uur vermaak en kan nadien als basis dienen voor een goed gesprek over cultuurverschillen in de stedelijke samenleving.

Josine van Gils