Pooh’s Heffalump Movie – Poeh’s Lollifanten Film (2005)

Regie: Frank Nissen | 65 minuten | drama, animatie, familie, fantasie | Originele stemmencast: Jim Cummings, John Fiedler, Nikita Hopkins, Kath Soucie, Kan Sansom, Peter Cullen, Brenda Blethyn | Nederlandse stemmencast: Kick Stockhuyzen, Veerle Burmeister, Keest van Lier, John de Winter, Reinier Stroeve

Één van de bekendste Walt Disney figuren van de laatste jaren is wel Winnie de Poeh. Dit schattige beertje, bedacht door A.A. Milne, en sinds de jaren zestig geadopteerd door Disney, kom je tegen op de meest uiteenlopende merchandise. Ouders en dus ook kinderen worden met Poeh-beer geconfronteerd in kledingzaken, drogisterijen, speelgoedwinkels en babyspeciaalzaken. Is dat erg? In ieder geval wel een slimme zet van Disney, want de populariteit van de honingverslaafde beer is hierdoor enorm toegenomen en met het uitbrengen van een film als ‘Poeh’s Lollifanten Film’ lopen ze geen financieel risico.

Het geliefde beertje speelt in deze film niet eens zo’n grote rol. Zijn screentime is gelimiteerd tot een aantal scènes. De hoofdrol wordt in ‘Poeh’s Lollifanten Film’ gespeeld door Lollie, de Lollifant en Roe, het kleine kangaroetje. De dieren in het Honderd Bunder Bos komen op een dag een aantal grote voetstappen tegen dat maar van één dier kan zijn, de gevaarlijke Lollifant. Al snel wordt besloten dat ze de Lollifant moeten vangen. De enige die niet mee mag, maar dat wel erg graag wil, is de kleine Roe. Roe besluit op eigen houtje op zoek te gaan naar de Lollifant, om hem eigenhandig te vangen. Het spreekt vanzelf dat het hem lukt. In een scène, die voor kleine kinderen nog best spannend zal zijn, ontmoet hij de Lollifant. De Lollifant blijkt helemaal niet zo eng te zijn, sterker nog, hij is net zo bang voor de dieren in het Honderd Bnder Bos als zij voor de Lollifant. Als Lollie, want zo heet het kleine Lollifantje, geroepen wordt door zijn moeder, weet Roe hem over te halen, met hem mee te gaan naar zijn huis. Roe heeft hem tenslotte gevangen en wil niets liever dan zijn vriendjes laten zien dat hij wel groot genoeg was voor dit avontuur. Al snel sluiten ze vriendschap en dat is niet verwonderlijk, want Lollie heeft een erg aanstekelijke lach en steelt de show in deze film. Zelfs de meest verstokte cynicus zal vrolijk worden van het gedartel van het Lollifantje en de gekke streken die hij samen met Roe uithaalt. Ze blijken veel overeenkomsten te hebben: ze willen allebei zo snel mogelijk groot worden en ze hebben allebei de liefste moeder van de wereld. Het gaat nog bijna mis als Pooh, Ieoor, Konijn en Knorretje Lollie aantreffen in het Honderd Bunder Bos, want uiteraard denken ze dat Roe in gevaar is. Als Roe echter door de moeder van Lollie gered wordt, is het helemaal koek en ei.

Het is een vertederende animatiefilm van Disney, voornamelijk bedoeld voor de allerkleinsten, maar ook volwassenen kunnen er plezier aan beleven, zoals gezegd met name door het innemende Lollifantje. Dat het verhaal een sterk aanwezige moraal heeft, mag de pret niet drukken, dat weet je van tevoren bij Disneyfilms. En trouwens, wat kan het in deze tijd eigenlijk kwaad om onze kinderen bij te brengen dat vooroordelen meestal niet kloppen?

Monica Meijer