Pourris gâtés (2021)

Recensie Pourris gâtés CinemagazineRegie: Nicolas Cuche | 95 minuten | komedie | Acteurs: Gérard Jugnot, Camille Lou, Louka Meliava, Victor Artus Solaro, Tom Leeb, François Morel, Joffrey Verbruggen, Sean-Baptiste Sagory

‘Pourris gâtés’ is een Franse komedie waarin Francis Bartek, een steenrijke, hardwerkende vader, in rap toenemende mate geconfronteerd wordt met de producten van zijn eigen foute keuzes. Zijn drie volwassen kinderen zijn verwende, financieel van hem afhankelijke, nesten, die ieder op eigen unieke wijze hun leven en zijn geld naar de gallemiezen helpen.

Allereerst is daar Stella, die in de eerste scène haar chauffeur afsnauwt, terwijl ze haar volgers op social media laat weten dat ze onderweg is voor een ouderwets middagje shoppen bij Gucci. De volgende kennismaking is met de nog schoolgaande Alexandre, die door iemands echtgenoot betrapt wordt en half aangekleed het terrein verlaat. Philippe lijkt in eerste instantie nog daadwerkelijk werkzaam in het bedrijf van zijn vader, maar blijkt slechts compleet geschifte ideeën te spuien die alleen maar klauwen met geld kosten en niets opleveren dan plaatsvervangende schaamte. Zijn laatste “briljante” idee: iemand een week lang betalen om nieuwe schoenen voor je in te laten lopen om pijnlijke voeten tegen te gaan.

Tijdens Stella’s extravagante verjaardagsfeest (ze is 24 geworden) gaat het mis. Tegen Francis’ wens in kondigt ze aan dat ze gaat trouwen met de Argentijnse Juan Carlos (een rol van Tom Leeb, die Frankrijk zou vertegenwoordigen tijdens het Eurovisie Songfestival in 2020). Francis is ervan overtuigd dat de aalgladde man alleen op het familiefortuin uit is. En ondanks zijn belofte een belangrijke levering te doen voor zijn vader, blijkt Philippe elders het op een zuipen te zijn gaan zetten (en hij mist daardoor het partijtje van zuslief). Alexandre blijkt het niet alleen met de vrouw van zijn schooldirecteur te doen, ook met beide dochters… Tegen zoveel tegenspoed kan Francis’ hart niet en hij komt in het ziekenhuis terecht. Driemaal raden hoe zijn kroost zich gedraagt aan het ziekbed.

Samen met zijn businesspartner bedenkt Francis een plan. Hij doet alsof de belastingdienst én de politie achter ze aan zit – iets met fraude – en alsof alle rekeningen bevroren zijn. Op de vlucht voor deze instanties komen ze in Marseille aan, waar Francis een oud en vervallen vakantiehuis bezit. Er zit maar één ding op: het drietal moet op zoek naar een baan, want er is geeneens eten. Elk kind gaat hier op hun manier mee om. Maar wie leert wie nu eigenlijk een lesje?

Hoewel veel van de personages in ‘Pourris gâtés’ stuk voor stuk wandelende clichés zijn, zijn er nog wel wat menselijke, herkenbare trekjes te ontdekken, met Francis voorop. Het verhaal verloopt precies zoals je verwacht: er worden dan ook regelmatig niet al te subtiele hints gegeven. Die voorspelbaarheid is niet erg, de filmmakers ambiëren duidelijk niet meer af te leveren dan een amusante familiekomedie. Zelfs de twist op het eind is niet al te verrassend en stelt Francis voor een keuze, die bij voorbaat al gemaakt is. Niet alle grappen zijn geslaagd of origineel, maar een paar keer kan er zeker een glimlach vanaf. Om optimaal van deze film te genieten, moet je voor lief nemen dat het voor de kinderen Bartek een eitje is om hun jarenlang gegroeide dure levensstijl en gemakzuchtige houding binnen no time te veranderen is. Maar blijf vooral zitten na de aftiteling voor misschien wel de grappigste scène van de film.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 14 oktober 2021