Prey (2024)
Regie: Mukunda Michael Dewil | 86 minuten | actie, thriller | Acteurs: Ryan Philippe, Emile Hirsch, Mena Suvari, Jeremy Tardy, Dylan Flashner, Tristan Thompson, Michaela Sasner, Alpha Miknas, Theo Bongani Ndyalvane, Mohamed Hakeemshady, Godwin Asamoah Obeng, Matondo Kiantandu
Met een titel als ‘Prey’ en promotiemateriaal waarop een leeuw gevaarlijk zijn bek opent schep je als filmmaatschappij wel bepaalde verwachtingen. Hoewel, ‘Prey’ uit 2007 met Bridget Moynahan en Peter Weller heeft ook geen bijster goede reputatie. Dan laten we ‘Prooi’ van Dick Maas nog maar even buiten beschouwing, die had een andere insteek. De synopsis van ‘Prey’ (2024) geeft daarbij nog aan dat het gevaar niet alleen komt van de rijke fauna die Afrika rijk is, maar dat de hoofdpersonen bedreigd worden door een extremistische groep. Dat wordt anderhalf uur meeleven met het ‘jonge stel’, zoals Ryan Philippe’s Andrew en Mena Suvari’s Sue (de acteurs zijn respectievelijk uit 1974 en 1979, jong?!) in de officiële samenvatting van ‘Prey’ genoemd worden. Toch?
We maken kennis met Andrew als hij met bebloede handen in een tent zit, een levenloos lichaam naast hem. Nee, dat is niet het slachtoffer dat hij zojuist omgebracht heeft, Andrew is chirurg en heeft het leven van een jongetje niet kunnen redden. Reden daarvoor is dat de benodigdheden niet geleverd zijn door het bevoorradingsteam. Lang krijgt Andrew niet de tijd om over zijn verloren patiënt te rouwen. Hij wordt gewaarschuwd dat er een extremistische groep onderweg is. Hij en zijn vrouw Sue, die als missionaris werkt in het gebied, worden aangeraden te vluchten. Er vertrekt welgeteld nog één vliegtuig, dat van een onbetrouwbaar lijkende, zeer onaangenaam karakter, gespeeld door Emile Hirsch. Aan boord bevinden zich nog een klein groepje passagiers: een stelletje, een rijke playboy en diens medewerker. De piloot geeft aan dat er geen bagage mee mag, het eenmotorige vliegtuig is al zwaar beladen. Morrend stappen de mensen in, ze hebben immers geen keuze, het is meegaan of sterven.
En dan gebeurt het onvermijdelijke. Het vliegtuig crasht in komt in meerdere stukken terecht in een reservaat wat bevolkt wordt door leeuwen, hyena’s en luipaarden. De meeste passagiers overleven wonder boven wonder de crash, maar het is natuurlijk nog maar de vraag hoe lang. Zonder nabije hulp, zonder water of voedsel, met hongerige leeuwen in de buurt zijn de kansen wel erg klein. Of is het maar vertrouwen op God?
‘Prey’ heeft op papier best een aardig uitgangspunt en ook de casting is okay. De acteurs doen wat het script van ze verlangt en op momenten – als je de logica kan laten varen – is de film redelijk vermakelijk. Er worden nog wat morele kwesties aangekaart – Grun (Hirsch) smokkelt illegale waar het land uit (waardoor er geen plek was voor de voorraad die Andrew zo hard nodig had), de gevolgen van kolonisatie worden even aangekaart en iemand is op zoek naar vergeving en wil daarvoor boete doen. Het mag echter niet baten, want het lukt niet om met deze personages mee te leven.
De grootste fout, die waarschijnlijk door budgettaire redenen is ontstaan, is dat er geen enkele leeuwenaanval is gefilmd. De leeuwen die in de film zijn gebruikt lijken eerder afkomstig van stockmateriaal dan dat ze speciaal op de set zijn ingevlogen. De paar slachtoffers die vallen door een hongerige leeuw hebben de ondankbare taak om buiten beeld te sterven. In de vreemdste keuze is zelfs de doodschreeuw van de Hollywoodster niet te horen, het ene moment nog in leven, de volgende scène dood. Less is more, maar hiermee doe je je publiek toch echt te kort.
Monica Meijer
Waardering: 2
DVD- en blu-ray-release: 7 mei 2025