Primate (2025)

Recensie Primate CinemagazineRegie: Johannes Roberts | 89 minuten | horror | Acteurs: Johnny Sequoyah, Jess Alexander, Troy Kotsur, Victoria Wyant, Gia Hunter, Benjamin Cheng, Charlie Mann, Tienne Simon, Miguel Torres Umba, Amina Abdi, Robin Chalk, Joe Abercrombie, Nick Romano,

Laat het maar aan regisseur Johannes Roberts over om vermakelijke pulp in te blikken. Deze Britse regisseur blinkt uit in het aan de lopende band maken van genietbare B-films die ‘gewoon lekker wegkijken’ en een ontspannen avondje vermaak garanderen. Na de lekker gore slasher ‘The Strangers: Prey at Night’ en de vlotte haaienthriller ‘47 Meters Down: Uncaged’ blijft Roberts zijn inspiratie in het dierenrijk zoeken. In ‘Primate’ kijk je naar een losgeslagen chimpansee. En ja, dat levert opnieuw een dikke anderhalf uur platte lol op.

In ‘Primate’ draait het om Lucy (Johnny Sequoyah) die haar familie verliet na de dood van haar moeder. Als ze besluit om weer contact te zoeken met haar inmiddels van haar vervreemde, dove vader Adam (Troy Kotsur) en zus Erin (Gia Hunter) verloopt het contact vrij stroef. Wat dan goed werkt volgens aloude filmlogica is om een wild huisfeest te geven om je zorgen te vergeten. Terwijl palief voor zijn werk vertrekt, geeft zijn dochter een feest. Lucy’s vriendin Kate (Victoria Wyant) is uiteraard van de partij en uiteraard neemt ze een extra irritante vriendin mee om de spanning op te voeren. Het botst tussen Lucy en deze Hannah (Jessica Alexander), omdat ze op dezelfde jongen azen (Benjamin Cheng). Het drama wordt nog groter als blijkt dat huischimpansee Ben hondsdol is geworden en uit is op bloed. Niemand is meer veilig voor deze primaat.

Er zijn in deze review al te veel woorden vuil gemaakt aan de onderlinge verhoudingen. Daarvoor ga je ‘Primate’ namelijk niet kijken. Als je zin hebt in een lekker goor filmpje waarin een moorddadige aap de hoofdrol speelt, dan zit je goed met deze productie. De kills zijn creatief en soms erg ranzig. In het eerste kwartier krijgt een slachtoffer een nogal bijzondere facelift en is de toon gezet. De ster van deze film is Ben. In plaats van op CGI te leunen, koos Roberts voor een oldschool aanpak en zie je een man in pak. Deze man – Miguel Torres Umba – is erg geloofwaardig als moordende primaat en slaagt erin om van Ben zowel een akelige schurk als liefdevol huisgenootje te maken. Erg knap.

Het prettige eighties sfeertje – met praktische effecten en een soundtrack die aan het oeuvre van John Carpenter doet denken – past goed bij de pulpachtige aanpak van ‘Primate’. Aanrader voor genrefans.

Frank v.d. Ven

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 22 januari 2026