Project Hail Mary (2026)

Recensie Project Hail Mary CinemagazineRegie: Phil Lord, Christopher Miller | 156 minuten | drama, science fiction, thriller | Acteurs: Ryan Gosling, Sandra Hüller, James Ortiz, Lionel Boyce, Milana Vayntrub, Ken Leung, Priya Kansara, Mia Soteriou, Annelle Olaleye, Maya Eva Hosein, Bastian Antonio Fuentes, Alice Brittain, Michael Akinsulire, Travis Jay, Geoffrey Lumb, Paul Lambert, Orion Lee, Aaron Neil, Michelle Greenidge, Bernhard Schütz, Amira Ghazalla, Malachi Kirby, Liz Kingsman, Piotr Baumann, Eunice Huthart, Damien de Froberville, Ray Porter, Meryl Streep

Wanneer de zon begint te dimmen door een intergalactische bacterie blijft er nog maar één optie over voor de mensheid: een basisschoolleraar in een raket stoppen en naar een andere ster afschieten, zonder hoop op terugkeer. ‘Project Hail Mary’ (2026)’ is een verhaal over eenzaamheid, verwantschap en vriendschap in een sciencefiction verpakking, verteld via de onverwachte ontmoeting tussen basisschoolleraar Adrian Grace (Ryan Gosling) en een alien, Rocky (James Ortiz). Niet alleen werkt het op alle vlakken, ‘Project Hail Mary’ markeert een keerpunt in sciencefiction blockbusters.

Het is een fantastisch en toegankelijk verhaal voor in een genre dat al gauw overweldigend is. De vijand is geen groots intergalactisch rijk à la Star Trek of Star Wars, en het is niet zo conceptueel als ‘Interstellar’ (2014) of ‘Arrival’ (2016). De “vijand” is slechts een bacterie, de bestrijding is wetenschappelijk onderzoek. De kern is daarom geen oorlog tussen de sterren, humanistische exercitie of een plot over tijdreizen dat zo ingewikkeld is dat astrofysicus Neil Degrasse Tyson ingevlogen wordt om het uit te leggen. In ‘Project Hail Mary’ gaat het over het overbruggen van verschillen in tijden van nood en daarmee een uitgesproken menselijk verhaal. En precies dat weet ‘Project Hail Mary’ perfect te vatten in de relatie tussen Grace en Rocky. Samen creëren ze de “twee geeks in space”-sfeer die nodig is voor de verfilming van het boek ‘Project Hail Mary’.

Acteurs Ryan Gosling en James Ortiz zetten beiden een buitenaards optreden neer. De één als enthousiaste lafaard en de ander slechts als pop. Maar wel een liefdevolle pop. Samen dragen ze de film, ofwel door te acteren tegenover het luchtledige, ofwel vanuit een opnamestudio. Samen trekken ze je zonder pardon de wereld (het heelal, eigenlijk) van astrofaag en ander buitenaards leven in. Het gebruik van praktische, tastbare effecten geeft ‘Project Hail Mary’ net die extra dimensie zoals je die graag ziet in goede sciencefiction films. Niet alleen Rocky is met tijd een aandacht tot leven gebracht, de gehele set van de Hail Mary is echt. Het authentieke gevoel dat de acteurs naar boven halen wordt daardoor geaccentueerd door die chaotische claustrofobische omgeving.

Een goed ruimteavontuur is natuurlijk niet mogelijk zonder de juiste audiovisuele magie. Met een mix van intieme shots van Grace en grootste beelden van planeten, sterren en manoeuvres van (en op) ruimteschip Hail Mary is de film een dynamisch maar ook persoonlijk avontuur. Ook de overgangen tussen scènes, zeker als er grote sprongen worden gemaakt in het verhaal, zijn creatief en speels. Dat geldt ook voor de muziek. Door een combinatie van originele filmmuziek van Daniel Pemberton en gelicenseerde muziek, creëert ‘Project Hail Mary’ een bijna heilige mystiek rondom de missie, afgewisseld met een levendig gevoel voor humor. Voor ‘Project Hail Mary’, waarin één personage communiceert via muziek, was goed audiodesign altijd al onmisbaar.

Het verhaal raakt aan thema’s waar het publiek ten tijde van ‘Interstellar’ nog niet helemaal aan toe was, maar nu met open armen kan worden ontvangen. Destijds was een betoog dat liefde misschien wel de oplossing was nog wat vergezocht in de doorsnee sciencefiction setting, maar ‘Project Hail Mary’ brengt het schaamteloze menselijke terug in een filmcultuur die zichzelf opvreet met remakes, sequels, franchises en vooral dat eeuwige zelfbewuste; dat knipogen naar het publiek dat dat oprechte stukje uit het verhaal misschien een beetje gek of flauw is. Zeker in een verhaal waarin parallellen getrokken kunnen worden met hele reële wereldse problemen is een beetje oprechtheid heel erg welkom. ‘Superman’ (2025) bewees dat eerder al voor het superheldengenre. Al met al is ‘Project Hail Mary’ ongetwijfeld een film die het best wordt ervaren in de bioscoop en zal zonder meer nog veel over gesproken worden (maar mocht er nou één recensie ter wereld je aansporen om ook het boek op te pakken, laat het dan deze zijn!).

Sam van Zuilen

Waardering: 5

Bioscooprelease: 19 maart 2026