Put Your Soul on Your Hand and Walk (2025)

Regie: Sepideh Farsi | 113 minuten | documentaire

“Je hebt veel manieren om te sterven hier in Gaza”. Het is maar één van de vele hallucinerende uitspraken van de jonge Fatima Hassouna in haar conversaties met Sepideh Farsi. De twee spraken elkaar online voor het eerst op 24 april 2024, zeven maanden nadat Hamas op 7 oktober 2023 een vreselijke verrassingsaanval lanceerde op Israël. Sindsdien voert de Israëlische regering een disproportionele en moreel verwerpelijke aanval op en bezet het westelijke gedeelte van Palestina, Gaza.

Op weg naar Gaza vanuit Egypte, maar tegengehouden aan de grens, komt de Iraanse filmmaker Sepideh in contact met de jonge fotografe Fatima, een 24-jarige Palestijnse vrouw, wier droom bestaat uit de wereld rondreizen. Tegelijkertijd wil ze Gaza niet verlaten, het is immers haar thuis. Voor een jaar lang spreken de twee met elkaar via telefoongesprekken, waar ze de alsmaar erger wordende situatie bespreken. Dit is het verhaal van Fatima Hassouna.

Door zijn eenvoud, iets alledaags als een telefoontje, legt ‘Put Your Soul on Your Hand and Walk’ de gruwelen van de Israëlische bezetting van Gaza vast. Als toeschouwers zijn we net zo machteloos als Sepideh, vast achter een scherm. Terwijl nieuwslezers de situatie beschrijven, zien we niet alleen hoe de toestanden in de Palestijnse stad verslechteren, maar zijn we ook getuige van hoe het leven en de vreugde uit Fatima worden gezogen. Ze wordt een gezicht dat we op het lijden kunnen plakken, een manier om de afschuwelijke genocide minder abstract te maken. Haar dromen om Gaza te verlaten en de wereld te zien, veranderen in de hoop ooit nog eens chips en chocolade te proeven. We zien haar aanstekelijke glimlach verdwijnen. Dat maakt ‘Put Your Soul on Your Hand and Walk’ tot een krachtig tijdsdocument, omdat we weten wat er gaat komen.

Sepideh heeft een krachtige en huiveringwekkende documentaire gemaakt, waarin de gevolgen van de gruwelen van de illegale oorlog op zowel maatschappelijk als individueel niveau worden vastgelegd. Tegelijkertijd weet ze de juiste nuances in dit polariserende conflict te vangen. Door het geraas, de helikopters en de bommen heen, horen we de vermoeide Palestijnse stem. We zien Fatima’s aangrijpende foto’s, we horen haar muziek en gedichten, en toch is de film griezelig stil en somber. Geen toegevoegde muziek of effecten, alleen haperende telefoongesprekken en berichten van wanhoop en hoop. Hoop die in de laatste minuten verdwijnt.

Nick Majchrowicz

Waardering: 4.5

Bioscooprelease: 4 september 2025