Rains over Babel – Llueve sobre Babel (2025)

Regie: Gala del Sol | 111 minuten | komedie, drama, fantasie, science fiction | Acteurs: Felipe Aguilar Rodríguez, Jhon Bayron Quintero Valencia, Jhon Narváez, Mairen Valoyes, Santiago Pineda, Jacobo Velez, Sofia Buenaventura, Camila Bordón Arenal, William Hurtado, Saray Rebolledo, Johan Zapata, Román Escobar, John Alex Castillo, Jose Mojica, Celina Biurrun, Josue Ramírez, Manuela Montero, Juan Felipe Marín López

Hier kennen we hem als Magere Hein. In ‘Rains over Babel’ kennen ze haar als Flacca. In beide gevallen hebben we het over de Dood (met hoofdletter), maar gelijkenissen zijn ver te zoeken. Flacca heeft geen zeis maar is de uitbaatster van een queer nachtclub, ergens in een Zuid-Amerikaanse stad. In die club treden dansers en latin muzikanten op, komen onderwereldfiguren hun ding doen en proberen wanhopige levenden een deal te sluiten met de Dood. Of erger nog, ze dagen haar uit voor een potje dobbelen met hun eigen leven als inzet.

In ‘Rains over Babel’ maken we kennis met de clubclientèle, de dansers, de levenden en de doden. Zo is daar domineeszoon Jacob, die wil stralen als queer danser. Er is de overleden oud-militair Dante die in tijdelijke dienst is bij Flacca. Claudio Monet is een verse dode die helemaal niet dood wil zijn, en er is Uma, een stoere vrouw die een deal wil sluiten om haar zieke dochter te redden. En zo zijn er nog veel meer.

Dit alles speelt zich af in een origineel, kleurrijk en mysterieus universum. De stijlvolle club moet het vagevuur voorstellen, de antichambre van hemel en hel. Maar ook de appartementen waar we de mensen zien sterven en het huis van de dominee zien er prachtig uit, met felle kleuren, veel neon en modern design. Het sterven van de mensen is ook al zo wonderlijk. We zien hen uit hun lichaam treden en een gloeiend amulet inleveren bij een van de assistenten van Flacca. Daarna zien ze een deur naar de eeuwigheid.

Wonderlijk dus, maar net niet helemaal geslaagd. Zeker in het begin, wanneer je al die personages ontmoet en al hun verhalen moet begrijpen, raak je regelmatig de weg kwijt. Ook zijn de ontelbare verwijzingen naar namen, fenomenen en locaties uit de klassieke oudheid iets te gekunsteld. Bovendien is het lastig om met alle personages een band te vormen, des te spijtiger omdat je er langzaam achter komt dat er nogal wat leed zit verborgen achter alle queer vrolijkheid en levenslust.

Verder is het alleen maar genieten bij dit zelfverzekerd en uitbundig spektakel. Genieten van de heerlijk muziek, van de oogstrelende decors, van de sympathieke personages en van het feit dat we maar zelden deze kleurrijke en fantasievolle wereld verlaten voor het rauwe leven buiten. Geen perfecte film dus, maar absoluut vermakelijk.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 12 februari 2026
VOD-release: 12 februari 2026 (Pathé Thuis)