Ready or Not 2: Here I Come (2026)

Regie: Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett | 107 minuten | horror, komedie | Acteurs: Samara Weaving, Kathryn Newton, Elijah Wood, Sarah Michelle Gellar, Shawn Hatosy, David Cronenberg, Dan Beirne, Olivia Cheng, Antony Hall, Varun Saranga, Nadeem Umar-Khitab, Masa Lizdek, Nestor Carbonell, Maia Jae, Juan Pablo Romero, Kevin Durand, Kara WOoten, Grant Nickalls

Wie zich het slot van ‘Ready or Not’ (2019) herinnert, weet waarschijnlijk nog precies hoe Grace, onder het bloed, een sigaret opstak terwijl achter haar een complete dynastie in stukken uiteenspatte. Het was een van de meest memorabele eindes van een horrorfilm uit de afgelopen jaren en maakte van hoofdrolspeelster Samara Weaving in één klap een moderne scream queen. De ongeschreven wet van de sequel dicteert dat alles daarna in de overtreffende trap gaat: vervolgfilms hebben meer bloed, meer slachtoffers, meer chaos en een nóg absurdere premisse. ‘Ready or Not 2: Here I Come’ (2026) voldoet volledig aan die regel. Het vervolg vergroot de schaal van het origineel aanzienlijk en bouwt de satanische mythologie rond de steenrijke elite verder uit. Dat levert niet per se een betere film op, maar wel een die precies weet wat fans van het eerste deel willen zien.

Net als bij het origineel nemen Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett, beter bekend als het regisseursduo Radio Silence, plaats achter de camera. Na hun succesvolle omzwervingen naar de ‘Scream’-franchise (ze regisseerden deel 5 en 6) keren ze terug naar de wereld die hen mede op de kaart zette. Scenaristen Guy Busick en R. Christopher Murphy breiden het universum uit op een manier die doet denken aan hoe ‘John Wick’ (2014) van een relatief eenvoudige wraakfilm uitgroeide tot een complete mythologie. Waar het eerste deel vooral een compacte kat-en-muisjacht was binnen één landhuis, kiest ‘Here I Come’ voor een groter speelveld, meer personages en een wereldomspannende samenzwering van satanische miljardairs. De film laveert tussen horror, zwarte komedie, actie en satire, met duidelijke knipogen naar hedendaagse fascinaties rond de superrijken en geheime elites. Tegelijkertijd blijft de toon luchtig genoeg om nooit echt zwaar op de hand te worden.

Het verhaal begint vrijwel direct na de gebeurtenissen van de eerste film. Grace MacCaullay (Samara Weaving) heeft de dodelijke huwelijksnacht overleefd waarin haar schoonfamilie haar probeerde te vermoorden. Terwijl ze herstelt in het ziekenhuis, krijgt ze bezoek van haar zus Faith (Kathryn Newton), met wie ze al jaren geen contact meer heeft. Hun hereniging duurt echter niet lang, want beide vrouwen worden ontvoerd door een geheim genootschap van invloedrijke families die via een pact met de demon Leviathan hun rijkdom en macht hebben vergaard. De Le Domas-familie bleek slechts één tak van een veel grotere organisatie. Nu Grace het eerdere spel heeft overleefd, ontstaat een machtsstrijd binnen deze elite. De regels zijn simpel: overleef opnieuw tot zonsopgang terwijl verschillende families op je jagen. Ditmaal staat er zelfs meer op het spel dan alleen hun leven. Als Grace en Faith erin slagen iedereen te overleven, kunnen zij zelf de hoogste positie binnen het satanische netwerk opeisen. Onder de tegenstanders bevinden zich onder meer de meedogenloze Titus Danforth (Shawn Hatosy), zijn zus Ursula Danforth (Sarah Michelle Gellar), advocaat-regelbewaker (Elijah Wood) en patriarch Chester Danforth (David Cronenberg).

Wat onmiddellijk opvalt, is de chemie tussen Samara Weaving en Kathryn Newton. Hun voortdurende gekibbel voelt geloofwaardig en zorgt voor een emotionele kern die het eerste deel grotendeels miste. Weaving blijft een geweldige hoofdrolspeelster die moeiteloos schakelt tussen humor, wanhoop en pure overlevingsdrang. Newton brengt voldoende charme en energie mee om naast haar overeind te blijven. Ook Elijah Wood steelt regelmatig scènes als de droogkomische jurist die de steeds ingewikkeldere spelregels uitlegt, terwijl Shawn Hatosy indruk maakt als een van de meest hatelijke schurken uit recente horrorkomedies. De regie houdt het tempo hoog en de actiescènes zijn inventief, met creatieve gevechten die soms meer aan een actiefilm dan aan een traditionele horrorfilm doen denken. Tegelijkertijd schuilt daar ook een zwakte. Door de uitbreiding van de mythologie verliest het verhaal soms de eenvoud en elegantie van het origineel. Niet alle nieuwe regels zijn even logisch en sommige subplotten, waaronder de relatie tussen de zussen, hadden sterker uitgewerkt kunnen worden. Daarnaast blijft de film soms iets te lang hangen in het leed van de vrouwelijke hoofdpersonen, waardoor enkele scènes ongemakkelijk dicht tegen martelporno aanschuren.

Toch doet ‘Ready or Not 2: Here I Come’ uiteindelijk precies wat een goed vervolg hoort te doen: het biedt meer van wat werkte, zonder simpelweg hetzelfde kunstje te herhalen. De satire is misschien minder scherp, de plot wat rommeliger en de verrassingen minder groot dan in het origineel, maar daar staat een energieke cast, een flinke dosis zwarte humor en een indrukwekkende hoeveelheid bloederige inventiviteit tegenover. Fans van het eerste deel zullen zich zonder twijfel uitstekend vermaken. Wie houdt van horror met een knipoog, een vleugje klassenstrijd en een flinke emmer bloed, krijgt hier een vervolg dat zijn titel alle eer aandoet: Grace is terug, en de jacht kan opnieuw beginnen.

Patricia Smagge

Waardering: 3

Bioscooprelease: 19 maart 2026