Recruit Rosenberg (2007)

Regie: Max Blecker, Efraim Klein | 22 minuten | documentaire

Oorlog is een smerige zaak op zeer veel niveaus. Een van die niveaus is het werven van ‘kanonnenvlees’: hoe krijg je in hemelsnaam mensen zover dat ze zich vrijwillig laten afbeulen en uiteindelijk hun leven op het spel zetten ‘voor volk en vaderland’ of in elk geval voor de economische belangen van het vaderland. ‘Recruit Rosenberg’ gaat niet zozeer op het wervingsproces in alswel op de persoonlijke motieven van één jongen om bij het marinekorps te gaan.

Doran, de ‘recruit’ uit de titel, is niet het soort jongen waarvan je zou verwachten dat hij bij het leger gaat. Het is een nogal iel mannetje met de mogelijkheid om naar de universiteit te gaan. Bovendien is hij liberaal opgevoed door zijn moeder. Zijn vrienden – gebalanceerde jongens die wel netjes naar ‘college’ gaan – staan voor een raadsel. Maar toch ook weer niet zo’n groot raadsel, al snel in de interviews komt een reeks redelijk eenduidige antwoorden naar voren op het ‘waarom’: Doran zit in de knoop met zijn identiteit, hij geeft zijn individualiteit liever over aan een hogere instantie dan er zelf een invulling aan te geven en juist omdat hij niet het typische alfamannetje is probeert hij door bij het leger te gaan ‘stoerder’ te worden. Doran zelf zit vol met propagandistische praat over “paying a debt to this country” en de VS als ‘the world’s cop’: “When you’ve got ultimate power you also have to take ultimate responsibility, just like Spider-Man said”.

‘Like Spider-Man said’? Het moge duidelijk zijn dat Doran eigenlijk geen idee heeft wat hij nou helemaal aan het doen is, iets wat zijn vrienden voortdurend benadrukken. Ook Doran zelf heeft als de datum van zijn training dichterbij komt steeds meer twijfels. Als kijker slaak je een zucht van verlichting voor alle partijen als Doran na een ‘blikjesincident’ met de leugen dat hij een bedplasser zou zijn vrijwillig naar huis gestuurd wordt. Zijn keuze om bij de marine te gaan was ondoordacht en roekeloos, maar wat hem waarschijnlijk heeft ‘gered’ is dat de marine ook niet zo veel aan hem had.

‘Recruit Rosenberg’ is kort en het lukt de twee zeer jonge regisseurs niet de diepte in te gaan. Doran is vooral een aandoenlijke casus van een verwarde puber, maar het werkelijke probleem van de vele verwarde pubers die ook nog eens weinig andere opties dan het leger hebben komt nauwelijks aan de orde. Doran zegt een keer dat hij de mannen die nieuwe jongens voor het leger werven niet vertrouwt, maar die mannen zelf komen niet aan het woord. Daarnaast laat de beeldkwaliteit ernstig te wensen over. ‘Recruit Rosenberg’ is daarmee overduidelijk een beginnersfilm, maar zeker geen waardeloze.

Emy Koopman