Retablo (2017)

Recensie Retablo CinemagazineRegie: Alvaro Delgado Aparicio | 101 minuten | drama | Acteurs: Junior Bejar, Amiel Cayo, Magaly Solier, Mauro Chuchon, Ubaldo Huamán, Hermelinda Luján, Ricardo Bromley López, Claudia Solís

De veertienjarige Segundo Paucar woont met zijn ouders Noé en Anatolia in een eenvoudig hutje, in de Andes in Peru. Zijn vader is zijn grootste idool en de jongen kan niet wachten tot hij in zijn voetsporen kan treden. Noé is namelijk een getalenteerde maker van retablo’s: kistjes met deurtjes als van een huis, waarin beeldjes van klei een bepaalde gezinssituatie nabootsen. Segundo en Noé zijn alom geliefd in de omgeving: op de markt vinden de retablo’s gretig aftrek (mede dankzij het toerisme) en ook particuliere bestellingen stromen binnen. Hoewel Segundo niet veel zegt, zie je dat hij geniet van de zakelijke tripjes met zijn vader.

Dat Segundo’s positie in het bergdorpje vrij uniek is, wordt snel duidelijk bij de eerste ontmoeting met zijn vriend Mardonio, die hele andere toekomstplannen heeft dan het ambachtelijke, artistieke vak dat Segundo gaat uitoefenen. Een andere optie als boer worden hebben deze jongeren niet. Het is niet het enige punt waarop de introverte Segundo bij zijn vriend afsteekt: terwijl hij zijn prille verliefdheid voor de beeldschone Felícita, een groente- en fruitverkoopster, liever stil houdt, grijpt Mardonio elke gelegenheid aan om te pochen over zijn seksuele plannen en komt het woord respect voor het vrouwelijk geslacht niet in zijn vocabulaire voor.

Tijdens een van de reizen ontdekt Segundo echter iets dat zijn vader in een geheel ander daglicht stelt. Geschokt probeert de tiener te verwerken wat hij gezien heeft. Dit doet hij door zich nog meer terug te trekken en zich te verweren tegen elke toenaderingspoging van wie dan ook. Vooral zijn bezorgde moeder, die onmiddellijk doorheeft dat er iets aan de hand is, moet het ontgelden.

‘Retablo’ is prachtig gefotografeerd. Met bijzonder veel respect voor het vak van Noé zien we tot in detail hoe de retablo’s tot stand komen. Het landschap komt eveneens goed tot zijn recht, met idyllische stenen huisjes die bijna lijken te verdwijnen tussen de kuddes schapen en rotsen. Grappige vondst is dat de kadrering soms doet denken aan de retablo’s, die zo’n grote rol spelen in de film. Liefhebbers van Zuidamerikaanse cultuur zullen verder smullen van de kleding, de gebruiken en enkele fragmenten waarin de Peruviaanse cultuur tot uiting komt.

De acteurs zijn stuk voor stuk subliem. De liefde tussen vader en zoon is ontroerend echt, en ook Magaly Solier als Anatolia zet een aangrijpende rol neer. ‘Retablo’ is een indrukwekkende film over machocultuur, homofobie en de oneindige liefde tussen een vader en zoon.

Monica Meijer

Waardering: 4

Bioscooprelease: 4 juli 2019